Дили зи қайди ҷисм чун озод гардад во шавад

دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شود

Чун ҳубоб аз худ кунад қолаби тиҳӣ дарё шавад

چون حباب از خود کند قالب تهی دریا شود

Қуфли дилро нест мифтоҳии бғир аз дасти саъй

قفل دل را نیست مفتاحی بغیر از دست سعی

Санги зан бар сина то ин дар ба рӯят во шавад

سنگ زن بر سینه تا این در به رویت وا شود

Гурбаи сангу оҳан аз чашм бидон гирами паноҳ

گربه سنگ و آهن از چشم بدان گیرم پناه

Чашми бад аз сангу оҳан чун шарар пайдо шавад

چشم بد از سنگ و آهن چون شرر پیدا شود

наме тавон рӯзи сиёҳ аз хасм дод худ гирифт

می توان روز سیاه از خصم داد خود گرفت

Сабр он дорам ки хати гирди Рахш пайдо шавад

صبر آن دارم که خط گرد رخش پیدا شود

Дар мақоми ҳайрати дидор , ҳарф всўт нест

در مقام حیرت دیدار، حرف وصوت نیست

Тӯтии азоиинаҳи ҳайронам ки чун гуё шавад

طوطی ازآیینه حیرانم که چون گویا شود

Чун науфтад дил ба ҳоли марг бе шӯри ҷунун ?

چون نیفتد دل به حال مرگ بی شور جنون؟

Хилват гӯраст хам чун холӣ аз саҳбо шавад

خلوت گورست خم چون خالی از صهبا شود

Шӯр ишқаст ин ки бесар кард сад Мансур ро

شور عشق است این که بی سر کرد صد منصور را

Аз сари мо кӣ ба дастори парешон во шавад ?

از سر ما کی به دستار پریشان وا شود؟

Ҳар тилисмиро ба номи боддстӣ баста анд

هر طلسمی را به نام باددستی بسته اند

Ғунчаи дил аз насими субҳи маҳшар во шавад

غنچه دل از نسیم صبح محشر وا شود

Обрӯи соиб ба гавҳар додан аз дун ҳимматӣ аст

آبرو صائب به گوهر دادن از دون همتی است

Вақти абрии хуш ки дасти холӣ аз дарё шавад

وقت ابری خوش که دست خالی از دریا شود