Дар ҷаҳон бе ниёзи хоки сим ва зар шавад

در جهان بی نیاز خاک سیم و زر شود

Обрӯро чун кунӣ гирдоварӣ гавҳар шавад

آبرو را چون کنی گردآوری گوهر شود

Ҷони равшан аз гудоз ҷисм меболад ба худ

جان روشن از گداز جسم می بالد به خود

намезанад нохун ба дилҳо моҳ чун лоғар шавад

می زند ناخن به دلها ماه چون لاغر شود

Шукр месозад шикоятро дил хурсанд мо

شکر می سازد شکایت را دل خرسند ما

Сабзаи зангор дар шамшери мо ҷавҳар шавад

سبزه زنگار در شمشیر ما جوهر شود

Ҳасани Лайлӣ дар биёбонгар чунин шӯри афканд

حسن لیلی در بیابان گر چنین شور افکند

Домани саҳро ба маҷнӯни доман маҳшар шавад

دامن صحرا به مجنون دامن محشر شود

Хат озодӣаст сарву бедро бе ҳосилӣ

خط آزادی است سرو و بید را بی حاصلی

Санг май борад ба ҳар нахлӣ ки бороўр шавад

سنگ می بارد به هر نخلی که بارآور شود

То чаҳ гулҳо бушковад аз хор дар пероҳанаш

تا چه گلها بشکفد از خار در پیراهنش

Дардмандиро ки гул дар перҳан ахгар шавад

دردمندی را که گل در پیرهن اخگر شود

Булбули мо дар ҳарими байзаи сайри оҳанг буд

بلبل ما در حریم بیضه سیر آهنگ بود

Ишқ дар гаҳвора чун исои сухан густар шавад

عشق در گهواره چون عیسی سخن گستر شود

Бе вуҷӯдии одамиро мекунад соҳиби вуҷӯд

بی وجودی آدمی را می کند صاحب وجود

Фард ҳастӣ аз хати ботили накӯ маҳзар шавад

فرد هستی از خط باطل نکو محضر شود

Чун ҳаво мағлуб шуд тахт сулаймон ме шавад

چون هوا مغلوب شد تخت سلیمان می شود

Бодбон чун ғӯта дар дарё занад лашгар шавад

بادبان چون غوطه در دریا زند لشگر شود

Миннатҳои ноумедии аввали амидҳост

منتهای ناامیدی اول امیدهاست

Дасту по аз кор чун афтод бол ва пар шавад

دست و پا از کار چون افتاد بال و پر شود

Аз даҳон пок мегардад сухани комили айёр

از دهان پاک می گردد سخن کامل عیار

Қатра чун афтод дар дасти садаф гавҳар шавад

قطره چون افتاد در دست صدف گوهر شود

Нест аҳли ҳолро соиби забони қилу қол

نیست اهل حال را صائب زبان قیل و قال

Бар намеояд нафас аз не чу пуршукр шавад

بر نمی آید نفس از نی چو پرشکر شود