Бар сбкрўҳон чу исои сӯзанӣ лангар шавад

بر سبکروحان چو عیسی سوزنی لنگر شود

Барги коҳии чашмро миқрози бол ва пар шавад

برگ کاهی چشم را مقراض بال و پر شود

Ҷони комилро набошад дар тани хокии қарор

جان کامل را نباشد در تن خاکی قرار

намешавад зиндони садаф бар қатра чун гавҳар шавад

می شود زندان صدف بر قطره چون گوهر شود

Тираи рӯзон серума чашманд аҳл дид ро

تیره روزان سرمه چشمند اهل دید را

Кӣ ғубори хотири ойӣна хокистар шавад ?

کی غبار خاطر آیینه خاکستر شود؟

Ҳар киро чун шабнами гули чашм хоб олуд нест

هر که را چون شبنم گل چشم خواب آلود نیست

Ғофил аз хуршед кӣ аз нармӣ бистар шавад ?

غافل از خورشید کی از نرمی بستر شود؟

Рӯсиёҳӣ шуд далели каъбаи мақсади маро

روسیاهی شد دلیل کعبه مقصد مرا

Тирагии ойӣнаро раҳбар ба равшангар шавад

تیرگی آیینه را رهبر به روشنگر شود

Нуқта бардорад чу дасти хеш аз гирдоварӣ

نقطه بردارد چو دست خویش از گردآوری

Сафҳаи хок аз парешони гирдяш дафтар шавад

صفحه خاک از پریشان گردیش دفتر شود

Нест қили вқолро ҷо дар дили ориф ки мум

نیست قیل وقال را جا در دل عارف که موم

Аз қабул нақш гардад сода чун анбар шавад

از قبول نقش گردد ساده چون عنبر شود

Синаи пеши нохун алмос месозад сипар

سینه پیش ناخن الماس می سازد سپر

Ҳар ки хоҳад чун ақиқи содаи ном овар шавад

هر که خواهد چون عقیق ساده نام آور شود

Сунбул ҷинат шавад дар сина чун бишикаст оҳ

سنبل جنت شود در سینه چون بشکست آه

Гиря чун дар дил гиреҳ шуд чашма кавсар шавад

گریه چون در دل گره شد چشمه کوثر شود

Он қадри даст аз ҷилои дидау дили брмдор

آنقدر دست از جلای دیده و دل برمدار

То сари зонуи турои ойӣна маҳшар шавад

تا سر زانو ترا آیینه محشر شود

Ташна хӯн мешавад бо теғ чун пайвасти об

تشنه خون می شود با تیغ چون پیوست آب

Ҳар ки бо оҳан дилон омехт бад гавҳар шавад

هر که با آهن دلان آمیخت بد گوهر شود

Шамъ май дуздади забони хешро соиб ба ком

شمع می دزدد زبان خویش را صائب به کام

Дар шабистонӣ ки калаки ман сухан густар шавад

در شبستانی که کلک من سخن گستر شود