Чун санавбари бодпимогар саропо дил шавад

چون صنوبر بادپیما گر سراپا دل شود

Миваи мақсӯд ҳайҳотаст азу ҳосил шавад

میوه مقصود هیهات است ازو حاصل شود

Май гудозади ғайрати ҳамчашми соҳиби дард ро

می گدازد غیرت همچشم صاحب درد را

Оби гирдам чун ба дарёи қатрае восил шавад

آب گردم چون به دریا قطره ای واصل شود

Дори натавонади сари Мансурро дар бар гирифт

دار نتواند سر منصور را در بر گرفت

Шох зиндон мешавад бар мива чун комил шавад

شاخ زندان می شود بر میوه چون کامل شود

Ҳасани оламгири Лайлӣ чун барандозади ниқоб

حسن عالمگیر لیلی چون براندازد نقاب

Домани саҳро ба маҷнӯни доман маҳмил шавад

دامن صحرا به مجنون دامن محمل شود

Дршмор нуқта саҳваст дар девони ҳашар

درشمار نقطه سهوست در دیوان حشر

Хӯни густохӣ ки доғи доман қотил шавад

خون گستاخی که داغ دامن قاتل شود

Ҳар ки бардорад сар аз нихвати зи пои аҳли фақр

هر که بردارد سر از نخوت ز پای اهل فقر

Хок чун шуд коса дар юза соил шавад

خاک چون شد کاسه در یوزه سایل شود

Ҳамчуи чашми бад балое нест ҳасану ишқ ро

همچو چشم بد بلایی نیست حسن و عشق را

Дар миёни булбулу гули шабнамӣ ҳоил шавад

در میان بلبل و گل شبنمی حایل شود

Хуши анонеи лозими девонагӣ афтода аст

خوش عنانی لازم دیوانگی افتاده است

Беди маҷнӯн аз насимӣ ҳар тараф моил шавад

بید مجنون از نسیمی هر طرف مایل شود

Пардаи ваҳдати мақоми нағма Мансур нест

پرده وحدت مقام نغمه منصور نیست

Бемаҳал чун мурғ бар оҳанг зад бсмл шавад

بی محل چون مرغ بر آهنگ زد بسمل شود

Сайли дарёи дидаи ҳаргиз барнаме гардад ба ҷӯй

سیل دریا دیده هرگز برنمی گردد به جوی

Нест мумкин ҳар ки маҷнӯн шуд дигар оқил шавад

نیست ممکن هر که مجنون شد دگر عاقل شود

намезанад соиб ба чӯби дори ҳадаши рӯзгор

می زند صائب به چوب دار حدش روزگار

Аз май Мансур ҳар каси маст ва лоиъқл шавад

از می منصور هر کس مست و لایعقل شود