Чанд қурби ёр аз ғифлати ҳиҷоб ман шавад ?
چند قرب یار از غفلت حجاب من شود؟
Оби дарёи пардаи чашми ҳубоб ман шавад
آب دریا پرده چشم حباب من شود
Гар насиби оташини рӯеи кабоб ман шавад
گر نصیب آتشین رویی کباب من شود
Гиряи хунини зхўшҳолии шароб ман шавад
گریه خونین زخوشحالی شراب من شود
Шӯриши ман пардаи афлокро бар ҳам дарид
شورش من پرده افلاک را بر هم درید
Ман на он баҳрам ки ин кафҳо ниқоб ман шавад
من نه آن بحرم که این کفها نقاب من شود
Он ки дорад эътимоди хирагӣ бар чашми хеш
آن که دارد اعتماد خیرگی بر چشم خویش
Сахт мехоҳам дучори офтоб ман шавад
سخت می خواهم دچار آفتاب من شود
Он гронхўобм ки натавонам зи ҷои бархестан
آن گرانخوابم که نتوانم ز جا برخاستن
Домани маҳшар агар болини хоб ман шавад
دامن محشر اگر بالین خواب من شود
Зӯри бозуии ҳаводис дар бисоти рӯзгор
زور بازوی حوادث در بساط روزگار
Он қадр бошад ки сарфи печу тоб ман шавад
آنقدر باشد که صرف پیچ و تاب من شود
Шӯри ишқ аз пардаи дили оқибат берун фитод
شور عشق از پرده دل عاقبت بیرون فتاد
Ин намак то чанд пинҳон дар кабоб ман шавад ?
این نمک تا چند پنهان در کباب من شود؟
Биқрорӣ дар фалохан мегузорад кӯҳ ро
بیقراری در فلاخن می گذارد کوه را
Кист тоқат то ҳарифи изтироб ман шавад
کیست طاقت تا حریف اضطراب من شود
Ҷилва шабнам кунад дар дидааш тӯфони Нӯҳ
جلوه شبنم کند در دیده اش طوفان نوح
Ҳар гулистонӣ ки сероб аз саҳоб ман шавад
هر گلستانی که سیراب از سحاب من شود
Аз кабоби хомсўз лола мегирад димоғ
از کباب خامسوز لاله می گیرد دماغ
Мағз ҳар каси тоза аз буии кабоб ман шавад
مغز هر کس تازه از بوی کباب من شود
Ман на он парвонаам каз шуъла дорам ҷони дареғ
من نه آن پروانه ام کز شعله دارم جان دریغ
Оташ рӯй ту май тарсами кабоб ман шавад
آتش روی تو می ترسم کباب من شود
Дар китоб ҳастӣ ман нуқтае бесаҳв нест
در کتاب هستی من نقطه ای بی سهو نیست
Ҳайф аз авқотӣ ки сарфи интихоб ман шавад
حیف از اوقاتی که صرف انتخاب من شود
Ҳар дами обӣ ки мавҷаш аз раги талхӣ буд
هر دم آبی که موجش از رگ تلخی بود
Дар баҳористони хурсандии гулоб ман шавад
در بهارستان خرسندی گلاب من شود
Нест бо хуршеди нисбати сӯзи пинҳони маро
نیست با خورشید نسبت سوز پنهان مرا
Мӯии оташи дидаи набз аз изтироб ман шавад
موی آتش دیده نبض از اضطراب من شود
Бо туҳидастӣ ба соили тозаи рӯ барме хӯрам
با تهیدستی به سایل تازه رو برمی خورم
Ташна ҳайҳотаст навмед аз сароб ман шавад
تشنه هیهات است نومید از سراب من شود
Барқ натавонист бо ман гашти соиби ҳамАннан
برق نتوانست با من گشت صائب همعنان
Кист маҷнӯн то тавонад ҳамрикоб ман шавад
کیست مجنون تا تواند همرکاب من شود