То нагардад маҳви анҷуми меҳри тобон кӣ шавад ?
تا نگردد محو انجم مهر تابان کی شود؟
То наризад ашки гардуни субҳи хандон кӣ шавад ?
تا نریزد اشک گردون صبح خندان کی شود؟
Ҷилва адласт дар чашми ситамгари зулм ро
جلوه عدل است در چشم ستمگر ظلم را
Осмон аз кардаҳои худ пушаймон кӣ шавад ?
آسمان از کرده های خود پشیمان کی شود؟
Гирдбоди осмон дар водӣ ишқаст маҳв
گردباد آسمان در وادی عشق است محو
Дар чунин даштии ғубори мо намоён кӣ шавад ?
در چنین دشتی غبار ما نمایان کی شود؟
Сина ошиқ намебошад тиҳӣ аз дарду доғ
سینه عاشق نمی باشد تهی از درد و داغ
Хонаи аҳли карами холии зи меҳмон кӣ шавад ?
خانه اهل کرم خالی ز مهمان کی شود؟
Ҳар ҳўснокӣ ки сӯзади доғ , аҳл ишқ нест
هر هوسناکی که سوزد داغ، اهل عشق نیست
Дев агар ангуштарӣ ёбад сулаймон кӣ шавад ?
دیو اگر انگشتری یابد سلیمان کی شود؟
Чашми модари гиряи биҷо даст медорад нигоҳ
چشم مادر گریه بیجا دست می دارد نگاه
Дахли дарё кам ба харҷи абри Нитсаон кӣ шавад ?
دخل دریا کم به خرج ابر نیسان کی شود؟
Тишнагӣ натавон ба шабнами бурдан аз реги равон
تشنگی نتوان به شبنم بردن از ریگ روان
Хок бе инсофи сайр аз хурдаи ҷон кӣ шавад ?
خاک بی انصاف سیر از خرده جان کی شود؟
намеравад чун мавҷ аз оби гуҳар доман фишон
می رود چون موج از آب گهر دامن فشان
Дидаи мо ҷои он сарви хиромон кӣ шавад ?
دیده ما جای آن سرو خرامان کی شود؟
Шуд ҷаҳони кони намак аз хандаи пинҳон ӯ
شد جهان کان نمک از خنده پنهان او
Шӯриши маҳшари ҳисорӣ дар намакдон кӣ шавад ?
شورش محشر حصاری در نمکدان کی شود؟
Ошиқи пари дил наме андешад аз захми забон
عاشق پر دل نمی اندیشد از زخم زبان
Сайл аз дарё ба хорӣ рӯй гардон кӣ шавад ?
سیل از دریا به خاری روی گردان کی شود؟
Тӯша роҳаст барқгар Марвро хорўхс
توشه راه است برق گر مرو را خاروخس
Каъбаи рӯи дилгир аз хори муғелон кӣ шавад ?
کعبه رو دلگیر از خار مغیلان کی شود؟
Бо чароғ барқ меҷӯяд заъифонро саҳоб
با چراغ برق می جوید ضعیفان را سحاب
Дар баҳорони донаи зери хоки пинҳон кӣ шавад ?
در بهاران دانه زیر خاک پنهان کی شود؟
Фикри соиб дар ғарибӣ май намояди хеш ро
فکر صائب در غریبی می نماید خویش را
Серумаи мақбули назарҳо дар сафоҳон кӣ шавад ?
سرمه مقبول نظرها در صفاهان کی شود؟
Пеши мардон май кушояди ишқ , соиби рози хеш
پیش مردان می گشاید عشق، صائب راز خویش
Ҳар куҷо мардӣ набошад теғи урён кӣ шавад ?
هر کجا مردی نباشد تیغ عریان کی شود؟