Айби покони зуд бар мардум ҳувайдо ме шавад

عیب پاکان زود بر مردم هویدا می‌شود

Дар миёни шери холиси мӯӣ расво ме шавад

در میان شیر خالص موی رسوا می‌شود

Зишт дар силки накӯён май намояди зишт тар

زشت در سلک نکویان می‌نماید زشت‌تر

Пои тоўс аз пари тоўс расво ме шавад

پای طاوس از پر طاوس رسوا می‌شود

намекунад халқи бузургон дар ҳавохоҳони асар

می‌کند خلق بزرگان در هواخواهان اثر

Абрҳо мзлми з рӯй талх дарё ме шавад

ابرها مظلم ز روی تلخ دریا می‌شود

Дил чу беғам шуд намегардад ба дармони дардманд

دل چو بی‌غم شد نمی‌گردد به درمان دردمند

Гул нагардад ғунча нашукуфта чун вомӣ шавад

گل نگردد غنچه نشکفته چون وامی‌شود

Ҳирсро шери барӯмандӣ буд мӯии сифед

حرص را شیر برومندی بود موی سفید

Қади дўто чун шуд , ғами рӯзии ду боло ме шавад

قد دوتا چون شد، غم روزی دو بالا می‌شود

Ҳарки чун шабнами дарин гулзори худро ҷамъ кард

هرکه چون شبنم درین گلزار خود را جمع کرد

Ҳам сафар бо офтоби олам оро ме шавад

هم‌سفر با آفتاب عالم‌آرا می‌شود

Нақши ширини кӯҳканро сохт аз даъвӣ хамӯш

نقش شیرین کوهکن را ساخت از دعوی خموش

Лоф бекораст ҳарҷо кор гуё ме шавад

لاف بیکارست هرجا کار گویا می‌شود

Бодаҳои талх мегардад ба фурсати хушгувор

باده‌های تلخ می‌گردد به فرصت خوشگوار

Завқи кори ишқи охир корфармо ме шавад

ذوق کار عشق آخر کارفرما می‌شود

Нест мумкин барнагардонд варақи ишқи ғаюр

نیست ممکن برنگرداند ورق عشق غیور

Оқибати Юсуфи харидор Зулайхо ме шавад

عاقبت یوسف خریدار زلیخا می‌شود

Май хулд чун тири заҳролӯд дар дили сол ҳо

می‌خلد چون تیر زهرآلود در دل سال‌ها

Ҳар нигаҳ каз чашми мо харҷ тамошо ме шавад

هر نگه کز چشم ما خرج تماشا می‌شود

Нақди авқотӣ ки май дории зи кори ҳақи дареғ

نقد اوقاتی که می‌داری ز کار حق دریغ

Чун зари мумсик ба кӯрии харҷ дунё ме шавад

چون زر ممسک به کوری خرج دنیا می‌شود

Май занам аз бими ҷон бар кӯчаи бегонагӣ

می‌زنم از بیم جان بر کوچه بیگانگی

Ошноӣ чун маро аз давр пайдо мешавад !

آشنایی چون مرا از دور پیدا می‌شود!

Нест соиби ишқро андеша аз захми забон

نیست صائب عشق را اندیشه از زخم زبان

Оташи мо аз хасу хошок раъно ме шавад

آتش ما از خس و خاشاک رعنا می‌شود