Бо вуҷӯди марг , кӣ ҳастӣ гуворо мешавад ?
با وجود مرگ، کی هستی گوارا می‌شود؟
Талхии мотами куҷои ширин ба ҳалво ме шавад
تلخی ماتم کجا شیرین به حلوا می‌شود
Бар сари бозор чун ойӣнаҳои содаи лавҳ
بر سر بازار چون آیینه‌های ساده‌لوح
Ҷавҳари бенаӣами харҷ тамошо ме шавад
جوهر بیناییم خرج تماشا می‌شود
Ҳар баландӣ паст мегардад ба тадриҷи замон
هر بلندی پست می‌گردد به تدریج زمان
Охири ин кҳсорҳои домон саҳро ме шавад
آخر این کهسارها دامان صحرا می‌شود
Кӯҳкан аз нақши ширини пушти худ бар кӯҳ дод
کوهکن از نقش شیرین پشت خود بر کوه داد
Лоф бекораст ҳарҷо кор гуё ме шавад
لاف بیکارست هرجا کار گویا می‌شود
Аз ҳуҷуми оҳӯони саҳро ба маҷнӯн танг шуд
از هجوم آهوان صحرا به مجنون تنگ شد
Ишқ дар ҳарҷо буд ҳангома пайдо ме шавад
عشق در هرجا بود هنگامه پیدا می‌شود
намефитад дар риштаи корами зи гавҳари сад гиреҳ
می‌فتد در رشته کارم ز گوهر صد گره
Чун садафгар уқдае аз кори ман вомӣ шавад
چون صدف گر عقده‌ای از کار من وامی‌شود
Гар чунин болад ба худ боғ аз навиди мақдамат
گر چنین بالد به خود باغ از نوید مقدمت
Сабзаи хобидааш чун сарв раъно ме шавад
سبزه خوابیده‌اش چون سرو رعنا می‌شود
Санги роҳи иттиҳод соликаст афсурдагӣ
سنگ راه اتحاد سالک است افسردگی
Чун гуҳар шуд қатраи давр аз васл дарё ме шавад
چون گهر شد قطره دور از وصل دریا می‌شود
Дидаи ҳаркас ки равшан шуд ба нури иттиҳод
دیده هرکس که روشن شد به نور اتحاد
На фалак дар дидааш як чашм бино ме шавад
نه فلک در دیده‌اش یک چشم بینا می‌شود
Байза аз фарёди булбул чун ҷараси нолон шуда аст
بیضه از فریاد بلبل چون جرس نالان شده است
Ишқ дар гаҳвораи нотиқи ҳамчу исо ме шавад
عشق در گهواره ناطق همچو عیسی می‌شود
Бар дад ва домаст хӯни ошиқони соиби ҳаром
بر دد و دام است خون عاشقان صائب حرام
Дар даҳони шери маҷнӯн бемуҳобо ме шавад
در دهان شیر مجنون بی‌محابا می‌شود