Дил ба душман чун мулоим шуд мусаффо ме шавад

دل به دشمن چون ملایم شد مصفا می‌شود

Санг бо оташ чу нармӣ кард мино ме шавад

سنگ با آتش چو نرمی کرد مینا می‌شود

эй насим бе муруввати боддстии вогузор

ای نسیم بی‌مروت باددستی واگذار

Субҳ май сӯзади нафас то ғунчае вомӣ шавад

صبح می‌سوزد نفس تا غنچه‌ای وامی‌شود

Чун равад беруни зи боғи он Юсуфи гули перҳан

چون رود بیرون ز باغ آن یوسف گل پیرهن

Гул ба домнгириши даст Зулайхо ме шавад

گل به دامنگیریش دست زلیخا می‌شود

Гирди исёни баҳри раҳматро наме орад ба ҷӯш

گرد عصیان بحر رحمت را نمی‌آرد به جوش

Соф гардад сайл чун восил ба дарё ме шавад

صاف گردد سیل چون واصل به دریا می‌شود

Хоксорони қадрдон суҳбат якдигаранд

خاکساران قدردان صحبت یکدیگرند

Май ҷҳми гардӣ агар аз давр пайдо ме шавад

می‌جهم گردی اگر از دور پیدا می‌شود

Хира мегардад назар аз партави холи Рахш

خیره می‌گردد نظر از پرتو خال رخش

Зарраи ин бум ва бар хўршидсимо ме шавад

ذره این بوم و بر خورشیدسیما می‌شود

Бо хаёли ёри суҳбати доштани хуш давлатӣ аст

با خیال یار صحبت داشتن خوش دولتی است

Май барам ғайрат бар он ошиқ ки танҳо ме шавад

می‌برم غیرت بر آن عاشق که تنها می‌شود

Ин қадари кайфияти дидор ҳам мебӯдааст ?

این قدر کیفیت دیدار هم می‌بوده است؟

То арақ аз чеҳрааш гул кард саҳбо ме шавад

تا عرق از چهره‌اش گل کرد صهبا می‌شود

Соиб аз андешаи он зулфу кокули даргузар

صائب از اندیشه آن زلف و کاکل درگذر

Фикр чун бисёр дар дил монад савдо ме шавад

فکر چون بسیار در دل ماند سودا می‌شود