Хонае каз нури ҳасан ӯ мусаффо ме шавад

خانه‌ای کز نور حسن او مصفا می‌شود

Ҳалқаи берун дар маҳв тамошо ме шавад

حلقه بیرون در محو تماشا می‌شود

Ҳар тилисмиро ба номи боддстӣ баста анд

هر طلسمی را به نام باددستی بسته‌اند

Чашми ёқӯб аз насими перҳан вомӣ шавад

چشم یعقوب از نسیم پیرهن وامی‌شود

Шарти қатъ водӣ ҳастӣ муҷаррад гаштан аст

شرط قطع وادی هستی مجرد گشتن است

Зӯр май орад ба раҳи раҳрав чу танҳо ме шавад

زور می‌آرد به ره رهرو چو تنها می‌شود

намезанад ғайрати намак бар дидаи хўнбори ман

می‌زند غیرت نمک بر دیده خونبار من

Дар сари ҳаркас ки шӯри ишқ пайдо ме шавад

در سر هرکس که شور عشق پیدا می‌شود

Чун нигараданд рух аз теғи шаҳодати мурдаи дил ?

چون نگرداند رخ از تیغ شهادت مرده‌دل؟

Зишт бо ойӣна чун шуд чеҳра , расво ме шавад

زشت با آیینه چون شد چهره، رسوا می‌شود

Худнамоеи кори моро дар гиреҳ андохта аст

خودنمایی کار ما را در گره انداخته است

Қатра чун бардошти даст аз хеш дарё ме шавад

قطره چون برداشت دست از خویش دریا می‌شود

Сад тамошо ҳаст дар пӯшидани чашм аз ҷаҳон

صد تماشا هست در پوشیدن چشم از جهان

Вой бар чашмӣ ки ғофили зин тамошо ме шавад

وای بر چشمی که غافل زین تماشا می‌شود

намезанад худро ба соҳил , бозме гардад ба баҳр

می‌زند خود را به ساحل، بازمی‌گردد به بحر

Аз муҳӣти ишқ ҳар мавҷӣ ки пайдо ме шавад

از محیط عشق هر موجی که پیدا می‌شود

намефитад дар риштаи ҷони сад гиреҳ аз печу тоб

می‌فتد در رشته جان صد گره از پیچ و تاب

Соиб аз зулфи сухан то як гиреҳ вомӣ шавад

صائب از زلف سخن تا یک گره وامی‌شود