Ҳарки мегардад зи аҳли зикр , доно ме шавад
هرکه می‌گردد ز اهل ذکر، دانا می‌شود
Хок чун тасбеҳ шуд бино ва гуё ме шавад
خاک چون تسبیح شد بینا و گویا می‌شود
Заъф бар маҷнӯн ман кардааст оламро васеъ
ضعف بر مجنون من کرده است عالم را وسیع
Ҳар кафи хокии марои домон саҳро ме шавад
هر کف خاکی مرا دامان صحرا می‌شود
Ҳарки шуд дар олами инсоф аз соҳибдилон
هرکه شد در عالم انصاف از صاحبدلان
Дар назар ҳар нуқтаи саҳваш сувидо ме шавад
در نظر هر نقطه سهوش سویدا می‌شود
Каф нагардад роҳзани ғаввоси гавҳари ҷӯй ро
کف نگردد راهزن غواص گوهر جوی را
Чашми ибрати байни куҷои маҳв тамошо мешавад ?
چشم عبرت‌بین کجا محو تماشا می‌شود؟
Дурбин аз ҷома фонӯс ёбад файзи шамъ
دوربین از جامه فانوس یابد فیض شمع
Аз насими перҳани ёқӯб бино ме шавад
از نسیم پیرهن یعقوب بینا می‌شود
Даст бар дил на ки дар баҳри пурошӯби ҷаҳон
دست بر دل نه که در بحر پرآشوب جهان
Шоҳид аҷзаст ҳар дастӣ ки боло ме шавад
شاهد عجزست هر دستی که بالا می‌شود
Хобро бар кӯҳкани тасвири ширин талх кард
خواب را بر کوهکن تصویر شیرین تلخ کرد
Кор чун дилчасб шуд худкор фармо ме шавад
کار چون دلچسب شد خودکار فرما می‌شود
Дар куҳансолии ҷавониҳост дар сари ишқ ро
در کهنسالی جوانی‌هاست در سر عشق را
Юсуфи охири фитнаи ҳасан Зулайхо ме шавад
یوسف آخر فتنه حسن زلیخا می‌شود
Ҳасани олами сӯз бетобаст дар эҷоди ишқ
حسن عالم‌سوز بی‌تاب است در ایجاد عشق
Шамъ чун равшан шавад парвона пайдо ме шавад
شمع چون روشن شود پروانه پیدا می‌شود
Шуд хати сабз аз лаб мегаван соқии дил пазир
شد خط سبز از لب میگون ساقی دل‌پذیر
Чун раги талхӣ ба май печад гуворо ме шавад
چون رگ تلخی به می پیچد گوارا می‌شود
Ҳасани зиндонӣ буд дар ҳалқаи фармони ишқ
حسن زندانی بود در حلقه فرمان عشق
Тавқи қамарии сарвро ангуштар по ме шавад
طوق قمری سرو را انگشتر پا می‌شود
Маҳз дилсӯзӣаст воъизи ҳарфи дӯзах гар занад
محض دلسوزی است واعظ حرف دوزخ گر زند
Зон ки дар ҳарҷо даҳани вокрд сармо мешавад !
زان که در هرجا دهن واکرد سرما می‌شود!
Ҳалқа мотам шавад бар сарви тавқи қамарён
حلقه ماتم شود بر سرو طوق قمریان
Қади мавзуни ту дар гулшан чу пайдо ме шавад
قد موزون تو در گلشن چو پیدا می‌شود
Май кушояди шавқи соиби уқдаҳои сахт ро
می‌گشاید شوق صائب عقده‌های سخت را
Оби гавҳари оқибати восил ба дарё ме шавад
آب گوهر عاقبت واصل به دریا می‌شود