Меҳнати имрӯз , фардои ҷумла роҳат ме шавад

محنت امروز، فردا جمله راحت می‌شود

Ашки хунини оби саҳроӣ қиёмат ме шавад

اشک خونین آب صحرای قیامت می‌شود

Талхии бедории шабҳои ин меҳнати саро

تلخی بیداری شب‌های این محنت‌سرا

Дар шабистони лаҳади хоб фароғат ме шавад

در شبستان لحد خواب فراغت می‌شود

Дар либоси об кавсар мекунад ҷавлони сиришк

در لباس آب کوثر می‌کند جولان سرشک

Оҳҳои сарди сарви боғ ҷинат ме шавад

آه‌های سرد سرو باغ جنت می‌شود

Ноумед аз оҳи сарду нола сӯзон мабош

ناامید از آه سرد و ناله سوزان مباش

Кин бухору дӯди охири абр раҳмат ме шавад

کاین بخار و دود آخر ابر رحمت می‌شود

Дасти ҳаркасро ки майгирӣ дарин ошӯбгоҳ

دست هرکس را که می‌گیری درین آشوبگاه

Бар чароғи зиндагии даст ҳимоят ме шавад

بر چراغ زندگی دست حمایت می‌شود

То парешонаст дил дар шаҳри банди касратӣ

تا پریشان است دل در شهر بند کثرتی

Хешро ҳаргоҳсозӣ ҷамъ , ваҳдат ме шавад

خویش را هرگاه سازی جمع، وحدت می‌شود

Пеши аҳл дил надорад фӯти матлабии мотамӣ

پیش اهل دل ندارد فوت مطلبی ماتمی

Бештар аз фӯти вақти ӣнҷо мусӣбат ме шавад

بیشتر از فوت وقت اینجا مصیبت می‌شود

Ишқро санг маломат мешавад санги Фсон

عشق را سنگ ملامت می‌شود سنگ فسان

Ақл хомаст он ки дили сард аз насиҳат ме шавад

عقل خام است آن که دل‌سرد از نصیحت می‌شود

намекунад беҳудаи гӯйии хонаи дилро сиёҳ

می‌کند بیهوده‌گویی خانه دل را سیاه

Чун нафас дар синаи дуздии нур ҳикмат ме шавад

چون نفس در سینه دزدی نور حکمت می‌شود

Ҳаркасиро ҳад худ бошад ҳисори офият

هرکسی را حد خود باشد حصار عافیت

Ҷғд дар вайрона аз аҳл саодат ме шавад

جغد در ویرانه از اهل سعادت می‌شود

Гӯшагириро балоеи ҳамчуи шӯҳрат дар қафост

گوشه‌گیری را بلایی همچو شهرت در قفاست

Чораи ин дард бедармон ба суҳбат ме шавад

چاره این درد بی‌درمان به صحبت می‌شود

намешавад ширин ба муҳлати оби дарё дар садаф

می‌شود شیرین به مهلت آب دریا در صدف

Мигсории мояи ашк надомат ме шавад

میگساری مایه اشک ندامت می‌شود

Ҳар сароеро чароғӣ ҳаст соиб дар ҷаҳон

هر سرایی را چراغی هست صائب در جهان

Хонаи дили равшан аз нур ибодат ме шавад

خانه دل روشن از نور عبادت می‌شود