Зару боли манъмони рӯз қиёмат ме шавад

زر و بال منعمان روز قیامت می‌شود

Оқибат ҳар фалси моҳии доғ ҳасрат ме шавад

عاقبت هر فلس ماهی داغ حسرت می‌شود

То баромад аз ватани Юсуфи азиз Миср шуд

تا برآمد از وطن یوسف عزیز مصر شد

Донаи гавҳар дар замини пок ғурбат ме шавад

دانه گوهر در زمین پاک غربت می‌شود

Аз тамошои дида ошиқ намегирад қарор

از تماشا دیده عاشق نمی‌گیرد قرار

Лангари ин баҳри хӯни ошом ҳайрат ме шавад

لنگر این بحر خون‌آشام حیرت می‌شود

намерасад охир ба ҷое беқарориҳои мо

می‌رسد آخر به جایی بی‌قراری‌های ما

Печу тоби ишқи занҷир адолат ме шавад

پیچ و تاب عشق زنجیر عدالت می‌شود

Шӯриши сайлоб аз кҳсор мегардад зиёд

شورش سیلاب از کهسار می‌گردد زیاد

Сади роҳи ман куҷои санг маломат ме шавад

سد راه من کجا سنگ ملامت می‌شود

намекунандаш бо сегон дар қисмати рӯзии шарик

می‌کنندش با سگان در قسمت روزی شریک

Чун ҳумои ҳаркас ки аз аҳл саодат ме шавад

چون هما هرکس که از اهل سعادت می‌شود

Буи хӯн меояд аз теғи забони эътироз

بوی خون می‌آید از تیغ زبان اعتراض

Хурдагирӣ оқибати тухм адоват ме шавад

خرده‌گیری عاقبت تخم عداوت می‌شود

намегузорад ҳаркии пои фаҳмида бар рӯй замин

می‌گذارد هرکه پا فهمیده بر روی زمین

Бар сараши абри балои даст ҳимоят ме шавад

بر سرش ابر بلا دست حمایت می‌شود

Аз сар одат макун тоъат ки ин қудсии нажод

از سر عادت مکن طاعت که این قدسی‌نژاد

намешавад шайтони побарҷо чу одат ме шавад

می‌شود شیطان پابرجا چو عادت می‌شود

Соиб аз ҳаркас ки дории ранҷишӣ изҳор кун

صائب از هرکس که داری رنجشی اظهار کن

Шиква чун дар дил гиреҳ шуд тухм кулуфт ме шавад

شکوه چون در دل گره شد تخم کلفت می‌شود