Зон рухи гулгуни арақи ёқӯт аҳмар ме шавад

زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر می‌شود

Чун замин афтод қобили дона гавҳар ме шавад

چون زمین افتاد قابل دانه گوهر می‌شود

Пеши булбули ҷои гул ҳаргиз намегирад гулоб

پیش بلبل جای گل هرگز نمی‌گیرد گلاب

Ташнаи дидор кӣ қонеъ ба кавсар мешавад ?

تشنه دیدار کی قانع به کوثر می‌شود؟

Партав миннат кунад дилҳои равшанро сиёҳ

پرتو منت کند دل‌های روشن را سیاه

Шамъро дасти ҳимояти бод сарсар ме шавад

شمع را دست حمایت باد صرصر می‌شود

Ҳуҷҷати нотиқ буд бар норасоиҳои шавқ

حجت ناطق بود بر نارسایی‌های شوق

Номаи ҳаркас ки муҳтоҷ кабӯтар ме шавад

نامه هرکس که محتاج کبوتر می‌شود

Аз гарони ҷонони сабки рӯҳони гаронӣ май кашанд

از گران‌جانان سبک‌روحان گرانی می‌کشند

Чун сабу аз метиҳӣ гардад гарон тар ме шавад

چون سبو از می تهی گردد گران‌تر می‌شود

Сифлагонро мекунад перояи давлати ғаюр

سفلگان را می‌کند پیرایه دولت غیور

Хешро гум мекунад мумӣ ки анбар ме шавад

خویش را گم می‌کند مومی که عنبر می‌شود

Лозими давлат буд нисён , ки чун сероб шуд

لازم دولت بود نسیان، که چون سیراب شد

Хизри ғофил аз лаби хушк Сикандар ме шавад

خضر غافل از لب خشک سکندر می‌شود

Бо нигоҳи даври қонеъи шӯ ки ма бо офтоб

با نگاه دور قانع شو که مه با آفتاب

Ҳар қадари наздик тар гардид лоғар ме шавад

هر قدر نزدیک‌تر گردید لاغر می‌شود

Бргзшти худ зи дунёи ғарра кам шӯ каз гузашт

برگذشت خود ز دنیا غره کم شو کز گذشت

Риштаро дили бастагии афзӯн ба гавҳар ме шавад

رشته را دل‌بستگی افزون به گوهر می‌شود

намедиҳад соиби ҳубоб аз пучи гӯйии сар ба бод

می‌دهد صائب حباب از پوچ‌گویی سر به باد

Аз даҳан бастани даҳони ғунчаи пар зар ме шавад

از دهن بستن دهان غنچه پر زر می‌شود