Зон рухи гулгуни арақи ёқӯт аҳмар ме шавад

زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر می‌شود

Чун замин афтод қобили дона гавҳар ме шавад

چون زمین افتاد قابل دانه گوهر می‌شود

Гар чунин маҷнӯни моро ишқ дар шӯр оварад

گر چنین مجنون ما را عشق در شور آورد

Домани дашти ҷунуни саҳроӣ маҳшар ме шавад

دامن دشت جنون صحرای محشر می‌شود

Оби ҷои бодаи гулранг натавонад гирифт

آب جای باده گلرنگ نتواند گرفت

Ташнаи дидор кӣ қонеъ ба кавсар мешавад ?

تشنه دیدار کی قانع به کوثر می‌شود؟

Аз гиребон хамӯшӣ ҳаркии оради сари бурун

از گریبان خموشی هرکه آرد سر برون

Чун чароғи субҳгоҳии харҷ сарсар ме шавад

چون چراغ صبحگاهی خرج صرصر می‌شود

Бо сар озодаам фориғи зи давлат кин ҳумо

با سر آزاده‌ام فارغ ز دولت کاین هما

Бар сар бе мағзи доими соя густар ме шавад

بر سر بی‌مغز دایم سایه‌گستر می‌شود

Хиҷлат аз ҳарфи мукаррари лозим фаҳмидагӣ аст

خجلت از حرف مکرر لازم فهمیدگی است

Мунфаил кӣ тӯтӣ аз ҳарф мукаррар мешавад ?

منفعل کی طوطی از حرف مکرر می‌شود؟

Ҷилваҳои мухталиф дорад май давлат ки об

جلوه‌های مختلف دارد می دولت که آب

Занг дар ойӣна ва дар теғ ҷавҳар ме шавад

زنگ در آیینه و در تیغ جوهر می‌شود

Оҳ хӯн олудро чандон ки май дуздам ба дил

آه خون‌آلود را چندان که می‌دزدم به دل

Аз гиреҳ чун риштаи борон расотар ме шавад

از گره چون رشته باران رساتر می‌شود

Нест хон пари зи неъматро ба сарпӯши эҳтиёҷ

نیست خوان پر ز نعمت را به سرپوش احتیاج

Кӣ сари озодагони қонеъ ба афсар мешавад ?

کی سر آزادگان قانع به افسر می‌شود؟