Аз ғубори корвон чун чашм бардорем мо ?

از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟

Чун маи канъони азизӣ дар сафар дорем мо

چون مه کنعان عزیزی در سفر داریم ما

То ғубори хат ӯро дар назар дорем мо

تا غبار خط او را در نظر داریم ما

Миннат рӯй замин бар чашм тар дорем мо

منت روی زمین بر چشم تر داریم ما

Фикри мо ҳар рӯз гардад як сару гардани баланд

فکر ما هر روز گردد یک سر و گردن بلند

То ниҳоли қад ӯро дар назар дорем мо

تا نهال قد او را در نظر داریم ما

Хор доман мешавад ранги сабки парвоз ро

خار دامن می شود رنگ سبک پرواز را

Чун азон мижгони гиро чашм бардорем мо ?

چون ازان مژگان گیرا چشم برداریم ما؟

Лола зорӣ мешавад олам , агар беруни диҳем

لاله زاری می شود عالم، اگر بیرون دهیم

Доғҳое каз ту пинҳон дар ҷигар дорем мо

داغهایی کز تو پنهان در جگر داریم ما

намекунад моро з рӯй талхи дарё бе ниёз

می کند ما را ز روی تلخ دریا بی نیاز

Қатраи обӣ ки дар дил чун гуҳар дорем мо

قطره آبی که در دل چون گهر داریم ما

Нест ҷӯади соқии трдст , мавқуфи савол

نیست جود ساقی تردست، موقوف سؤال

Чун сабуи дасти талаб дар зер сар дорем мо

چون سبو دست طلب در زیر سر داریم ما

Ҳиммат мо мезанад пар дар фазои ломакон

همت ما می زند پر در فضای لامکان

Байзаи афлокро дар зер пар дорем мо

بیضه افلاک را در زیر پر داریم ما

Олами осӯдаро дарёӣ пуршӯраш кунад

عالم آسوده را دریای پرشورش کند

Аз дил бе тоби худгар даст бардорем мо

از دل بی تاب خود گر دست برداریم ما

Бар лаби хомӯши мо ангушт густохӣ мазан

بر لب خاموش ما انگشت گستاخی مزن

Теғҳо пӯшида дар зер сипар дорем мо

تیغ ها پوشیده در زیر سپر داریم ما

Мавҷи дарё гарчи трдстаст дар ҳали ҳубоб

موج دریا گرچه تردست است در حل حباب

Дар кушоди уқдаҳо даст дигар дорем мо

در گشاد عقده ها دست دگر داریم ما

Нест осони тарк май соиби хуморолӯд ро

نیست آسان ترک می صائب خمارآلود را

Аз лаб мегаван ӯ чун чашм бардорем мо ?

از لب میگون او چون چشم برداریم ما؟