Дил ба тани икрнг чун гардид ботил ме шавад

دل به تن یکرنگ چون گردید باطل می‌شود

Гавҳар аз гирди касодии муҳра гул ме шавад

گوهر از گرد کسادی مهره گل می‌شود

Аз худӣ то заррае боқӣаст солик дар раҳ аст

از خودی تا ذره‌ای باقی است سالک در ره است

Ҳркҷо уфтад зи дӯши ин бор , манзил ме шавад

هرکجا افتد ز دوش این بار، منزل می‌شود

Харҷи хок тира мегардад дили днёпрст

خرج خاک تیره می گردد دل دنیاپرست

намефитад девор бар ҳрсў ки моил ме шавад

می‌فتد دیوار بر هرسو که مایل می‌شود

Аз тавофи каъба кӣ монад худоҷӯ аз талаб ?

از طواف کعبه کی ماند خداجو از طلب؟

Қонеъ аз Лайлии куҷои маҷнӯн ба маҳмил мешавад ?

قانع از لیلی کجا مجنون به محمل می‌شود؟

Сар ба саҳро медиҳад ғамҳои оламро ҷунун

سر به صحرا می‌دهد غم‌های عالم را جنون

намекашад номӯси олами ҳарки оқил ме шавад

می‌کشد ناموس عالم هرکه عاقل می‌شود

Хор ва ҳис меояд аз дарёи саломат бар канор

خار و حس می‌آید از دریا سلامت بر کنار

Бар скборони каф бемағз соҳил ме шавад

بر سکباران کف بی‌مغز ساحل می‌شود

Нақди ҷонаши харҷ раҳ мегардад аз бе тӯшагӣ

نقد جانش خرج ره می‌گردد از بی‌توشگی

Аз саранҷоми сафари ҳаркас ки ғофил ме шавад

از سرانجام سفر هرکس که غافل می‌شود

Ончунон каз ковуши об чашма мегардад зиёд

آنچنان کز کاوش آب چشمه می‌گردد زیاد

Дахли арбоби карами афзӯни з соил ме шавад

دخل ارباب کرم افزون ز سایل می‌شود

Файзи ҳақ дар қатъи умед аз хилоиқ баста аст

فیض حق در قطع امید از خلایق بسته است

Пардаи ин моҳи домон васоил ме шавад

پرده این ماه دامان وسایل می‌شود

намешавад сайлоб чун пайваст бо ҳам чашма ҳо

می‌شود سیلاب چون پیوست با هم چشمه‌ها

Шӯриши маҷнӯни яке сад аз слосл ме шавад

شورش مجنون یکی صد از سلاسل می‌شود

Ҳарчиро бардошти ҳақ , бозаш ҳақ андозад ба хок

هرچه را برداشت حق، بازش حق اندازد به خاک

Кӣ ба саъии бандагони тсъир нозил мешавад ?

کی به سعی بندگان تسعیر نازل می‌شود؟

Даст на бар рӯй ҳам соиб ки ҳарҷо уқда Эй аст

دست نه بر روی هم صائب که هرجا عقده‌ای است

Бештар аз нохуни тадбир мушкил ме шавад

بیشتر از ناخن تدبیر مشکل می‌شود