Гулшани ҳасан аз баҳори ишқ хуррам ме шавад

گلشن حسن از بهار عشق خرم می‌شود

Ашки булбули ранг чун гирданд шабнам ме шавад

اشک بلبل رنگ چون گرداند شبنم می‌شود

Пеши по дидани балои гардони санг тафриқа аст

پیش پا دیدن بلا گردان سنگ تفرقه است

Эминаст аз санги Тифлони шох чун хам ме шавад

ایمن است از سنگ طفلان شاخ چون خم می‌شود

Душмани худро ба коми хеш дидан мушкил аст

دشمن خود را به کام خویش دیدن مشکل است

намешавам ман мунфаил чун хасм мулзам ме шавад

می‌شوم من منفعل چون خصم ملزم می‌شود

Синае чун субҳ мехоҳад қабули доғи ишқ

سینه‌ای چون صبح می‌خواهد قبول داغ عشق

Деви пиндоради сулаймонӣ ба хотам ме шавад

دیو پندارد سلیمانی به خاتم می‌شود

Бас ки пайкони туро дар ҷону дил дуздида ем

بس که پیکان ترا در جان و دل دزدیده‌ایم

Дар раги мо сахти ҷонони нештар хам ме шавад

در رگ ما سخت‌جانان نیشتر خم می‌شود

Созгори табъ инсон нест айш ва бе ғамӣ

سازگار طبع انسان نیست عیش و بی‌غمی

намеравад беруни зи ҷинати ҳарки одам ме шавад

می‌رود بیرون ز جنت هرکه آدم می‌شود

Нест соиби офати борон беҷо кам зи барқ

نیست صائب آفت باران بی‌جا کم ز برق

Мазраъи мо хушки азин ашк дамодам ме шавад

مزرع ما خشک ازین اشک دمادم می‌شود