намешавад орифи хаҷали нодон чу мулзам ме шавад
می‌شود عارف خجل نادان چو ملزم می‌شود
намекашад номӯси олами ҳарки одам ме шавад
می‌کشد ناموس عالم هرکه آدم می‌شود
Кимиёии тозаи рӯе дар бағал дорем мо
کیمیای تازه‌رویی در بغل داریم ما
Хор дар пероҳани мо сабз ва хуррам ме шавад
خار در پیراهن ما سبز و خرم می‌شود
Нест аз захми забони парвои асирони туро
نیست از زخم زبان پروا اسیران ترا
Дар раги ин сахти ҷонони нештар хам ме шавад
در رگ این سخت‌جانان نیشتر خم می‌شود
Дар гулистонӣ ки булбули хӯни худро ме хӯрд
در گلستانی که بلبل خون خود را می‌خورد
Домани гули доғдор аз ашк шабнам ме шавад
دامن گل داغدار از اشک شبنم می‌شود
Сояи раҳмати мгир аз мо ки уфтад дар завол
سایه رحمت مگیر از ما که افتد در زوال
Сояи хуршеди олами тоб чун кам ме шавад
سایه خورشید عالم‌تاب چون کم می‌شود
Фориғаст аз дидаи бад , ҳасан чун комил фитод
فارغ است از دیده بد، حسن چون کامل فتاد
Каъба кӣ вайрони зи чашми шӯр замзам мешавад ?
کعبه کی ویران ز چشم شور زمزم می‌شود؟
Мисраи рангин ба матлаъ май расонади хеш ро
مصرع رنگین به مطلع می‌رساند خویش را
Ҳаркии касб одамият кард одам ме шавад
هرکه کسب آدمیت کرد آدم می‌شود
Марги натавонади гусастани файзи аҳли ҷӯад ро
مرگ نتواند گسستن فیض اهل جود را
Корвони манъам ҳануз аз хок ҳотам ме шавад
کاروان منعم هنوز از خاک حاتم می‌شود
Хотири озурдаро ҳар лолаи доғ ҳасратӣ аст
خاطر آزرده را هر لاله داغ حسرتی است
Кӣ дили соиби зи сайри боғ хуррам мешавад ?
کی دل صائب ز سیر باغ خرم می‌شود؟