Ҳар чаҳ дар дили нақши бандади одамӣ он ме шавад

هر چه در دل نقش بندد آدمی آن می شود

Хоки маҷнӯни зуди бозӣгоҳ Тифлон ме шавад

خاک مجنون زود بازیگاه طفلان می شود

Лола ва райҳон нагирад ҷои дарду доғи ишқ

لاله و ریحان نگیرد جای درد و داغ عشق

Варна бар парвонаи ҳам оташ гулистон ме шавад

ورنه بر پروانه هم آتش گلستان می شود

Аз мурувват нест мо лаби ташнагонро сӯхтан

از مروت نیست ما لب تشنگان را سوختن

Охири он чоҳи занхдони чоҳ нисён ме шавад

آخر آن چاه زنخدان چاه نسیان می شود

Резиш афзӯн мекунад ҷамъияти равшандилон

ریزش افزون می کند جمعیت روشندلان

Хирмани маро парешоне нигаҳбон ме шавад

خرمن مه را پریشانی نگهبان می شود

намекунад ашки надомати номаи дилро сифед

می کند اشک ندامت نامه دل را سفید

Субҳ аз ахтрФшонӣ покдомон ме шавад

صبح از اخترفشانی پاکدامان می شود

Як дили бедор май оради ҷаҳониро ба ваҷд

یک دل بیدار می آرد جهانی را به وجد

Шӯри маҷнӯни боиси шӯр биёбон ме шавад

شور مجنون باعث شور بیابان می شود

Давлати бедор бо ин тору пуди интизом

دولت بیدار با این تار و پود انتظام

Чашм то барҳами зании хоб парешон ме шавад

چشم تا برهم زنی خواب پریشان می شود

Ман чаҳ дорам дарназар то дил ба он хуррам кунам ?

من چه دارم درنظر تا دل به آن خرم کنم؟

Писта аз ёди шукр дар пӯст хандон ме шавад

پسته از یاد شکر در پوست خندان می شود

Ташнаи чашмонро з перӣ нест сирӣ аз ҷаҳон

تشنه چشمان را ز پیری نیست سیری از جهان

Қатра дар коми садаф аз ҳирс дандон ме шавад

قطره در کام صدف از حرص دندان می شود

Оби ҳайвони ҷои оби талх натавонад гирифт

آب حیوان جای آب تلخ نتواند گرفت

Ташнаи дарёи куҷои қонеъ ба борон ме шавад

تشنه دریا کجا قانع به باران می شود

Дар дили аҳл ҷаҳон дорад шикваи кӯҳи қоф

در دل اهل جهان دارد شکوه کوه قاف

Ҳар ки чун анқои зи чашми халқ пинҳон ме шавад

هر که چون عنقا ز چشم خلق پنهان می شود

Дар шабистонӣ ки гардад калаки соиби шуълаи рез

در شبستانی که گردد کلک صائب شعله ریز

Шамъ дар зери пари парвона пинҳон ме шавад

شمع در زیر پر پروانه پنهان می شود