Ҳастӣ зоҳири ҳиҷоби қурб яздон ме шавад

هستی ظاهر حجاب قرب یزدان می شود

Зарраи ӣнҷои пардаи хуршед тобон ме шавад

ذره اینجا پرده خورشید تابان می شود

Дар дили мо хоксорон ишқ мегардад ҳавас

در دل ما خاکساران عشق می گردد هوس

Дар суфоли мо хасу хошок райҳон ме шавад

در سفال ما خس و خاشاک ریحان می شود

Ишқрогар ихтиёрӣ ҳаст дар воқеъ , чаро

عشق را گر اختیاری هست در واقع، چرا

Чун Зулайхо бад кунад Юсуф ба зиндон мешавад ?

چون زلیخا بد کند یوسف به زندان می شود؟

Кӯҳ ва саҳро омад аз шӯри ҷунуни мо ба танг

کوه و صحرا آمد از شور جنون ما به تنگ

Танги ҷо бар суфраи ӣнҷо аз намакдон ме шавад

تنگ جا بر سفره اینجا از نمکدان می شود

Дар диёри мо ки худбинии ҳиҷоб матлаб аст

در دیار ما که خودبینی حجاب مطلب است

Чун шикасти ойӣнаро тӯтӣ схндон ме шавад

چون شکست آیینه را طوطی سخندان می شود

Ҳар ки миъроҷи фаноро соиби орад дар назар

هر که معراج فنا را صائب آرد در نظر

Чун шарар аз суҳбати оташ гурезон ме шавад

چون شرر از صحبت آتش گریزان می شود