Дили назаргоҳи худо аз тарк исён ме шавад

دل نظرگاه خدا از ترک عصیان می شود

Чун ҳаво мағлуб шуд тахт сулаймон ме шавад

چون هوا مغلوب شد تخت سلیمان می شود

Сарвро аз тавқ дар занҷир қамарӣ ме кашад

سرو را از طوق در زنجیر قمری می کشد

Дар хиёбон ки қад ӯ хиромон ме шавад

در خیابان که قد او خرامان می شود

Рӯй отшнок ӯ дар пардаи шарму ҳаё

روی آتشناک او در پرده شرم و حیا

Дар сармастии чароғи зер домон ме шавад

در سرمستی چراغ زیر دامان می شود

Дар назарҳо тоқ нисён мекунад миҳроб ро

در نظرها طاق نسیان می کند محراب را

Тоқи абрӯии ту дар ҳар ҷо намоён ме шавад

طاق ابروی تو در هر جا نمایان می شود

Нест пурвои маломати хоксори ишқ ро

نیست پروای ملامت خاکسار عشق را

Мазраъи мо тозаи рӯ аз тир борон ме шавад

مزرع ما تازه رو از تیر باران می شود

Сур бемотам намебошад дарин ваҳшати саро

سور بی ماتم نمی باشد درین وحشت سرا

Барқи доим дар либоси абр хандон ме шавад

برق دایم در لباس ابر خندان می شود

Аз заъифон мешавад пушти зибардастони қавӣ

از ضعیفان می شود پشت زبردستان قوی

Савлати шерони яке сад аз Нитсаатон ме шавад

صولت شیران یکی صد از نیستان می شود

Аз такаллуфи зиндагӣ бар мардумони мушкил шуда аст

از تکلف زندگی بر مردمان مشکل شده است

Чун кунӣ тарки такаллуфи кор осон ме шавад

چون کنی ترک تکلف کار آسان می شود

Талх бошад зиндагӣ бар оҳ то дар сина аст

تلخ باشد زندگی بر آه تا در سینه است

Дӯди азин миҷмар чу берун рафт райҳон ме шавад

دود ازین مجمر چو بیرون رفت ریحان می شود

Сунбули фирдавс агар резанд дар бистари маро

سنبل فردوس اگر ریزند در بستر مرا

Соиб аз ошуфтагии хоб парешон ме шавад

صائب از آشفتگی خواب پریشان می شود