Рӯҳ чун тан парвар уфтад оқибат тан ме шавад

روح چون تن‌پرور افتد عاقبت تن می‌شود

Об дар оҳан чу лангар кард оҳан ме шавад

آب در آهن چو لنگر کرد آهن می‌شود

Ишқ чун хуршед бар заррот бошад меҳрбон

عشق چون خورشید بر ذرات باشد مهربان

Ид парвонааст ҳар шамъӣ ки равшан ме шавад

عید پروانه است هر شمعی که روشن می‌شود

Миваи ширин агар пайдо шавад дар сарву бед

میوهٔ شیرین اگر پیدا شود در سرو و بید

Офияти пайдои дарин фирӯза гулшан ме шавад

عافیت پیدا درین فیروزه گلشن می‌شود

Тираи бахтии кор сайқал мекунад бо аҳли дил

تیره‌بختی کار صیقل می‌کند با اهل دل

Ахтари ойӣнаи равшандили з гулхан ме шавад

اختر آیینه روشندل ز گلخن می‌شود

намешавад абри балои дасти ҳимоят бар серум

می‌شود ابر بلا دست حمایت بر سرم

Бар чароғи бахти ман фонӯс доман ме шавад

بر چراغ بخت من فانوس دامن می‌شود

Ишқи шӯрангези ғифлатро зи сар во ме кунад

عشق شورانگیز غفلت را ز سر وا می‌کند

Бе қарории хоби сангинро фалохан ме шавад

بی‌قراری خواب سنگین را فلاخن می‌شود

Гар кунам паҳлуи тиҳии соиби зи зоҳид давр нест

گر کنم پهلو تهی صائب ز زاهد دور نیست

Ҳарки бо кавдан нишинад зуд кавдан ме шавад

هرکه با کودن نشیند زود کودن می‌شود