Синаам аз дарду доғи ишқ равшан ме шавад

سینه‌ام از درد و داغ عشق روشن می‌شود

Ончии занги дигарон , ойӣна ман ме шавад

آنچه زنگ دیگران، آیینهٔ من می‌شود

Кӣ ҳазар аз анҷум ва афлок дорад марди ишқ ?

کی حذر از انجم و افلاک دارد مرد عشق؟

Бар тани мурғи ҳумоюни дом ҷавшан ме шавад

بر تن مرغ همایون دام جوشن می‌شود

Ҳаркиро аз пои даровардам ба теғи интиқом

هرکه را از پا درآوردم به تیغ انتقام

Дар биёбони талаби санги раҳ ман ме шавад

در بیابان طلب سنگ ره من می‌شود

Дар ҳақиқати марги хасми ойӣнаи дор ибрат аст

در حقیقت مرگ خصم آیینه‌دار عبرت است

Ғофиласт он кас ки шод аз марг душман ме шавад

غافل است آن کس که شاد از مرگ دشمن می‌شود

Нест ғами хуршедро аз хасмии трдомнон

نیست غم خورشید را از خصمی تردامنان

Дар чароғи синаи софони об равған ме шавад

در چراغ سینه‌صافان آب روغن می‌شود

Доғи моро судаи алмоси об ва ранг дод

داغ ما را سوده الماس آب و رنگ داد

Зини ҷавоҳири серумаи чашми кӯр равшан ме шавад

زین جواهر سرمه چشم کور روشن می‌شود

( шуълаи саргарме бо худ агар оварда Эй

(شعله سرگرمیی با خود اگر آورده‌ای

Рӯ ба ҳар хорӣ ки ореи нахл эмин мешавад )

رو به هر خاری که آری نخل ایمن می‌شود)

Гар чунин калаки ту соиби нағма пардозӣ кунад

گر چنین کلک تو صائب نغمه‌پردازی کند

Олимӣ аз фикри рангини ту гулшан ме шавад

عالمی از فکر رنگین تو گلشن می‌شود