Дар чароғи дидаи ман об равған ме шавад
در چراغ دیدهٔ من آب روغن می‌شود
Бахт чун бошад чароғ аз об равшан ме шавад
بخت چون باشد چراغ از آب روشن می‌شود
Дар таҷарруди риштаи ворӣ аз таъаллуқ саҳл нест
در تجرد رشته واری از تعلق سهل نیست
Сӯзанӣ дар роҳи исои сад оҳан ме шавад
سوزنی در راه عیسی سد آهن می‌شود
наметавонам рафт сӯяш дар либоси гирдбод
می‌توانم رفت سویش در لباس گردباد
Гар ғубори дили чунин пероҳан тан ме шавад
گر غبار دل چنین پیراهن تن می‌شود
Душмани ойӣнаи бениш буд хати ғубор
دشمن آیینه‌بینش بود خط غبار
Аз ғубори хат ӯ чун чашм равшан мешавад ?
از غبار خط او چون چشم روشن می‌شود؟
Хунбҳои лола натавон хост аз боди саҳар
خونبهای لاله نتوان خواست از باد سحر
Хӯни ошиқ кӣу боли тараф доман мешавад ?
خون عاشق کی و بال طرف دامن می‌شود؟
Соиб аз фарёд булбул шуд парешони хотирам
صائب از فریاد بلبل شد پریشان خاطرم
Ин сазои он ки аз гулхан ба гулшан ме шавад
این سزای آن که از گلخن به گلشن می‌شود