Бе кмндондози чини он зулф мишкӣн ме шавад

بی کمندانداز چین آن زلف مشکین می شود

Ин каманди азшўхи чашмии худ бахуд чин ме шавад

این کمند ازشوخ چشمی خود بخود چین می شود

намекунад бедори ҳасанаши орзӯии хуфта ро

می کند بیدار حسنش آرزوی خفته را

Булбул аз шухии дарин гулзор гулчин ме шавад

بلبل از شوخی درین گلزار گلچین می شود

Хомаи мӯи ӣнқадарҳо ҳам расо мебӯдааст ?

خامه مو اینقدرها هم رسا می بوده است؟

Пушти по аз сунбули зулфаш нигорин мешавад ?

پشت پا از سنبل زلفش نگارین می شود؟

Бесутун бар кӯҳкани хоби фароғат талх кард

بیستون بر کوهکن خواب فراغت تلخ کرد

Зуд май часбад ба дили корӣ ки ширин ме шавад

زود می چسبد به دل کاری که شیرین می شود

Дар дили равшан буд тоӣсири дигари ҳарф ро

در دل روشن بود تائثیر دیگر حرف را

Чеҳраи нозук ба як паймона рангин ме шавад

چهره نازک به یک پیمانه رنگین می شود

Ҳарзаи гӯйон бар сари худ , худ бало ме оваранд

هرزه گویان بر سر خود، خود بلا می آورند

Хандаи Кебекони далели роҳ шоҳин ме шавад

خنده کبکان دلیل راه شاهین می شود

Хирмани гулро ба як оғӯш дидан мушкил аст

خرمن گل را به یک آغوش دیدن مشکل است

Хонаи шаҳрии хароб аз хона зин ме шавад

خانه شهری خراب از خانه زین می شود

Лолаи зори ҳасанро май шабнам бегона аст

لاله زار حسن را می شبنم بیگانه است

Себи ғабғаб аз Суҳайли шарм рангин ме шавад

سیب غبغب از سهیل شرم رنگین می شود

Бо худо бигзор кори дил ки ин ойӣна ро

با خدا بگذار کار دل که این آیینه را

Ҳар ки пардозад ба зӯри даст , худбин ме шавад

هر که پردازد به زور دست، خودبین می شود

Калаки соибгар чунин хоҳад сухан пардоз шуд

کلک صائب گر چنین خواهد سخن پرداز شد

Ҳар киро бошад нафас , дар кор таҳсин ме шавад

هر که را باشد نفس، در کار تحسین می شود