Зери теғ аз ҷабҳаи чини мардон мебояд гушӯд

زیر تیغ از جبهه چین مردان می باید گشود

Бар рухи меҳмон дар кошона мебояд гушӯд

بر رخ مهمان در کاشانه می باید گشود

Уқда аз кори парешони хотирони рӯзгор

عقده از کار پریشان خاطران روزگار

Бо туҳидастӣ ба ранги шона мебояд гушӯд

با تهیدستی به رنگ شانه می باید گشود

Абри Нитсаон обрӯро медиҳад гавҳари иваз

ابر نیسان آبرو را می دهد گوهر عوض

Пеши минои даст чун паймона мебояд гушӯд

پیش مینا دست چون پیمانه می باید گشود

Сайлро хошок дар занҷир натавонад кашид

سیل را خاشاک در زنجیر نتواند کشید

Дар баҳорони банд аз девона мебояд гушӯд

در بهاران بند از دیوانه می باید گشود

Гарчи бар оташ заданро машварат дар кор нест

گرچه بر آتش زدن را مشورت در کار نیست

Фолӣ аз болу пари парвона мебояд гушӯд

فالی از بال و پر پروانه می باید گشود

Гуфтугӯии ишқ бо афсурдагон беҳосил аст

گفتگوی عشق با افسردگان بی حاصل است

Пеши Тифлони дафтари афсона мебояд гушӯд

پیش طفلان دفتر افسانه می باید گشود

Сар ба ҷайби хок мебояд кашӣдан дар хазон

سر به جیب خاک می باید کشیدن در خزان

Дар баҳорони болу пар чун дона мебояд гушӯд

در بهاران بال و پر چون دانه می باید گشود

Панҷа кардан бо зибардастон надорад ҳосилӣ

پنجه کردن با زبردستان ندارد حاصلی

Сайл чун омад дар кошона мебояд гушӯд

سیل چون آمد در کاشانه می باید گشود

Чун садаф бояд агар лаби боз кардани ногузир

چون صدف باید اگر لب باز کردن ناگزیر

Дар ҳавои абри сари мастона мебояд гушӯд

در هوای ابر سر مستانه می باید گشود

Кӯрии ҷамъӣ ки бар лаби ташнагони бастанди об

کوری جمعی که بر لب تشنگان بستند آب

Чун муҳаррам шуд дар майхона мебояд гушӯд

چون محرم شد در میخانه می باید گشود

Хуш буд бо тозаи рӯйон бе ҳиҷоби омехтан

خوش بود با تازه رویان بی حجاب آمیختن

Дар ҳавои абри сармастона мебояд гушӯд

در هوای ابر سرمستانه می باید گشود

Сиқли дастор тааюн барнатобад базм май

ثقل دستار تعین برنتابد بزم می

Ин гронҷонро зи сари риндона мебояд гушӯд

این گرانجان را ز سر رندانه می باید گشود

Бастагӣ куфраст дар ойин восил гаштагон

بستگی کفرست در آیین واصل گشتگان

Аз камари зуннор дар бтхонаҳ мебояд гушӯд

از کمر زنار در بتخانه می باید گشود

Чашм бояд басти соиби аввал аз рӯй ду кун

چشم باید بست صائب اول از روی دو کون

Баъд аз он бар чеҳраи ҷонона мебояд гушӯд

بعد از آن بر چهره جانانه می باید گشود