Ишқи Форғболм аз андеша дунё намӯд

عشق فارغبالم از اندیشه دنیا نمود

Вақти он каси хуш ки шуғли ишқро пайдо намӯд

وقت آن کس خوش که شغل عشق را پیدا نمود

Ҳасани шӯх аз парда пӯшӣ мешавад бепарда тар

حسن شوخ از پرده پوشی می شود بی پرده تر

Духтари рузи хешро дар чодар мино намӯд

دختر رز خویش را در چادر مینا نمود

Сари басари чашми ғизолони чашми қурбонӣ шуда аст

سر بسر چشم غزالان چشم قربانی شده است

Маҳмили Лайлии магари ҷавлони дарин саҳро намӯд ?

محمل لیلی مگر جولان درین صحرا نمود؟

Ҳасани болодастро машшотае чун ишқ нест

حسن بالادست را مشاطه ای چون عشق نیست

Танагии оғӯши қамарии сарвро раъно намӯд

تنگی آغوش قمری سرو را رعنا نمود

Меҳрбон шуд осмон аз чарби нрмиҳои ман

مهربان شد آسمان از چرب نرمیهای من

Нахли мумин решаи муҳкам дар дил хоро намӯд

نخل مومین ریشه محکم در دل خارا نمود

Хок нилӣ мешавад аз соя девона ам

خاک نیلی می شود از سایه دیوانه ام

Бас ки санги кӯдакон дар пайкари ман ҷо намӯд

بس که سنگ کودکان در پیکر من جا نمود

Бардааст аз кори дастамро ҷудоӣ , варна ман

برده است از کار دستم را جدایی، ورنه من

наметавонистам шикояти номаҳо иншо намӯд

می توانستم شکایت نامه ها انشا نمود

Ошно сӯзаст барқ гавҳар ноёб ишқ

آشنا سوزست برق گوهر نایاب عشق

Брнёид ҳар ки ғаввосии дарин дарё намӯд

برنیاید هر که غواصی درین دریا نمود

Аз сабк мағзӣаст савдои иқомат дар ҷаҳон

از سبک مغزی است سودای اقامت در جهان

Кӯҳ натавонист пои қоими дарин саҳро намӯд

کوه نتوانست پا قایم درین صحرا نمود

Тоза шуд аз судаи алмоси доғ куҳна ам

تازه شد از سوده الماس داغ کهنه ام

Ин ҷавоҳири серумаи соиби чашми ман бино намӯд

این جواهر سرمه صائب چشم من بینا نمود