Дили зи паҳлавӣ ҷунун дод фароғат ме диҳад

دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهد

Олимиро моя аз санг маломат ме диҳад

عالمی را مایه از سنگ ملامت می دهد

Гар ниҳолиро даҳум аз чашмаи ойӣнаи об

گر نهالی را دهم از چشمه آیینه آب

Аз сияҳи бахтии ҳамон бор кудурат ме диҳад

از سیه بختی همان بار کدورت می دهد

Ғунчаи шӯгар аз ҳуҷуми ъшқбозони дарҳамӣ

غنچه شو گر از هجوم عشقبازان درهمی

Хандаи гули булбулонро бол ҷуръат ме диҳад

خنده گل بلبلان را بال جرأت می دهد

Ҳасан май хоҳии нигоҳи гармро маъзул кун

حسن می خواهی نگاه گرم را معزول کن

Боғбони аҳл , гулшанро ба ғорат ме диҳад

باغبان اهل، گلشن را به غارت می دهد

Соиб аз дасти тиҳӣ то кӣ шикоят мекунӣ ?

صائب از دست تهی تا کی شکایت می کنی؟

Тангдастиро фалак дар хӯрд ҳиммат ме диҳад

تنگدستی را فلک در خورد همت می دهد