Шохи гул аз дасту чавгони ту ёдам ме диҳад

شاخ گل از دست و چوگان تو یادم می دهد

Ғунча аз гӯии гиребони ту ёдам ме диҳад

غنچه از گوی گریبان تو یادم می دهد

Ҷилваи хуршеди тобон дар таҳи домони абр

جلوه خورشید تابان در ته دامان ابر

Зери зулф аз моҳи тобони ту ёдам ме диҳад

زیر زلف از ماه تابان تو یادم می دهد

Барқи ъолмсўз дар абри сиёҳи навбаҳор

برق عالمسوز در ابر سیاه نوبهار

Аз нигоҳи чашми фаттони ту ёдам ме диҳад

از نگاه چشم فتان تو یادم می دهد

Аз шафақи ҳоли шаҳидон ту мегардад аён

از شفق حال شهیدان تو می گردد عیان

Моҳи нав аз теғи урёни ту ёдам ме диҳад

ماه نو از تیغ عریان تو یادم می دهد

Интизоми гавҳари шҳўор дар коми садаф

انتظام گوهر شهوار در کام صدف

Зери лаб аз уқдаи дандони ту ёдам ме диҳад

زیر لب از عقده دندان تو یادم می دهد

Хат ба даври ҷоми лабрез аз шароби лолаи ранг

خط به دور جام لبریز از شراب لاله رنگ

Гирди лаб аз хати райҳони ту ёдам ме диҳад

گرد لب از خط ریحان تو یادم می دهد

намедиҳад ёд аз дили пурхӯни ман ҳар ғунча Эй

می دهد یاد از دل پرخون من هر غنچه ای

Ҳрглӣ аз рӯй хандони ту ёдам ме диҳад

هرگلی از روی خندان تو یادم می دهد

Аз сафи маҳшари дилам ларзон шавад чун барги бед

از صف محشر دلم لرزان شود چون برگ بید

Каз сафи баргаштаи мижгони ту ёдам ме диҳад

کز صف برگشته مژگان تو یادم می دهد

Дар миёни ҷони ширин чун алифи ҷо май даҳум

در میان جان شیرین چون الف جا می دهم

Ҳар чаҳ аз сарви хиромони ту ёдам ме диҳад

هر چه از سرو خرامان تو یادم می دهد

Дар канори бӯстон , маҷмӯъаи рангини гул

در کنار بوستان، مجموعه رنگین گل

Соиб аз авроқи девони ту ёдам ме диҳад

صائب از اوراق دیوان تو یادم می دهد