Гар ду рӯзии хокмоли он глъзорм ме диҳад

گر دو روزی خاکمال آن گلعذارم می دهد

Тўтёии дида аз хат ғуборам ме диҳад

توتیای دیده از خط غبارم می دهد

Соғари лабрез май резади зи дасти раъшаи дор

ساغر لبریز می ریزد ز دست رعشه دار

Васл кӣ таскини ҷон биқрорм ме диҳад

وصل کی تسکین جان بیقرارم می دهد

Май расонади ҷон ба лаби қотили маро аз интизор

می رساند جان به لب قاتل مرا از انتظار

То дами обии зи теғ обдорм ме диҳад

تا دم آبی ز تیغ آبدارم می دهد

Дидатар коғаз абрӣ шуд аз хушкии маро

دیده تر کاغذ ابری شد از خشکی مرا

Ҳамчунон гардуни сангини дил фишорам ме диҳад

همچنان گردون سنگین دل فشارم می دهد

Аз сари пери Муғони он ба ки дардисар барам

از سر پیر مغان آن به که دردسر برم

Ман ки мастии дардисар беш аз хуморам ме диҳад

من که مستی دردسر بیش از خمارم می دهد

Боз мегирад ба захми санг аз ман як ба як

باز می گیرد به زخم سنگ از من یک به یک

Гар чамани пирои ду рӯзии барг ва боРом ме диҳад

گر چمن پیرا دو روزی برگ و بارم می دهد

Май баради ғайрат ба айш бе заволи хори ман

می برد غیرت به عیش بی زوال خار من

Он ки ташрифи сбксир баҳорам ме диҳад

آن که تشریف سبکسیر بهارم می دهد

Муддаояши имтиҳони домани пок ман аст

مدعایش امتحان دامن پاک من است

Гар ба хилват гоҳе он пркорборм ме диҳад

گر به خلوت گاهی آن پرکاربارم می دهد

Қонеъами ман зон лаби ширин ба як дашноми талх

قانعم من زان لب شیرین به یک دشنام تلخ

Он ситамгари ваъдаи бӯс ва канорам ме диҳад

آن ستمگر وعده بوس و کنارم می دهد

Дар гулӯем чун садаф месозад аз хаст гиреҳ

در گلویم چون صدف می سازد از خست گره

Қатра чанде агар абр баҳорам ме диҳад

قطره چندی اگر ابر بهارم می دهد

Рахнаи дил гар нагардад раҳнамоӣ дида ам

رخنه دل گر نگردد رهنمای دیده ام

Роҳ берун шуд ки зини нилӣ ҳисорам медиҳад ?

راه بیرون شد که زین نیلی حصارم می دهد؟

Бас ки бар дилҳо саволи ман гаронӣ ме кунад

بس که بر دلها سؤال من گرانی می کند

Кӯҳ бо ҳозири ҷавобӣ интизорам ме диҳад

کوه با حاضر جوابی انتظارم می دهد

Кардаам соиби қаноат аз висолаш бо хаёл

کرده ام صائب قناعت از وصالش با خیال

Зон гул бе хори таскин хорхорм ме диҳад

زان گل بی خار تسکین خارخارم می دهد