Бодаи Мансур дар ҷому сабуӣ ман расед

باده منصور در جام و سبوی من رسید

Соф шуд ин сайли хунин то ба ҷӯй ман расед

صاف شد این سیل خونین تا به جوی من رسید

Олимӣ хўшўқт шуд аз нофаи савдои ман

عالمی خوشوقت شد از نافه سودای من

Бар ҷунун зад бар димоғ ҳар ки буи ман расед

بر جنون زد بر دماغ هر که بوی من رسید

Гашти ширин аз сафои синаи ман чун садаф

گشت شیرین از صفای سینه من چون صدف

Оби талху шӯри дарё то ба ҷӯй ман расед

آب تلخ و شور دریا تا به جوی من رسید

Ишқи норас буд то дар шишаи афлок буд

عشق نارس بود تا در شیشه افلاک بود

Ин шароби хоми охир дар кадуӣ ман расед

این شراب خام آخر در کدوی من رسید

Ғайритем аз норасои хӯни худро ме хӯрд

غیرتم از نارسایی خون خود را می خورد

Гарчи аз машриқ ба мағриби гуфтугӯӣ ман расед

گرچه از مشرق به مغرب گفتگوی من رسید

Оби оҳанро замини ташнаи лаб оҳан рибост

آب آهن را زمین تشنه لب آهن رباست

Теғ ӯ хоҳад ба фарёди гулӯӣ ман расед

تیغ او خواهد به فریاد گلوی من رسید

Оҳи навмидӣ ғубор ҳастемро барда буд

آه نومیدی غبار هستیم را برده بود

Бар сари болини ман то чораи ҷӯй ман расед

بر سر بالین من تا چاره جوی من رسید

Дар талофии кӯҳи ғам аз хотираши бардоштам

در تلافی کوه غم از خاطرش برداشتم

Дӯши ҳаркасро гаронӣ аз сабуӣ ман расед

دوش هرکس را گرانی از سبوی من رسید

Соликонро шавқи ман соиб сбкрФтор кард

سالکان را شوق من صائب سبکرفتار کرد

Ҳаркасӣ ҳарҷо расед аз гуфтугӯӣ ман расед

هرکسی هرجا رسید از گفتگوی من رسید