Гарчи моро нест бар рӯй замини вайрона Эй

گرچه ما را نیست بر روی زمین ویرانه‌ای

Хонаҳо чун ганҷ дар зер замин дорем мо

خانه ها چون گنج در زیر زمین داریم ما

Аз гиребони гул бехор агар сар бар занем

از گریبان گل بی خار اگر سر بر زنیم

Хор дар чашм аз нигоҳ дурбин дорем мо

خار در چشم از نگاه دوربین داریم ما

Нўхтии пайвастаи моро ҳаст дар мади назар

نوخطی پیوسته ما را هست در مد نظر

Бар ҷигари доими харошӣ чун нигин дорем мо

بر جگر دایم خراشی چون نگین داریم ما

Нест ғайр аз нақши пои дашти паймоёни ишқ

نیست غیر از نقش پای دشت پیمایان عشق

Ошнорўиӣ ки дар рӯй замин дорем мо

آشنارویی که در روی زمین داریم ما

Ҷони нисори талъат хўршидрўён ме кунем

جان نثار طلعت خورشیدرویان می کنیم

То нафас бар лаб чу субҳ ростин дорем мо

تا نفس بر لب چو صبح راستین داریم ما

Чун ба сайри ломакон аз хештан розӣ шавем ?

چون به سیر لامکان از خویشتن راضی شویم؟

Ҳамчуи ҳиммат , тавсанӣ дар зер зин дорем мо

همچو همت، توسنی در زیر زین داریم ما

Соҳиби номанд аз мо олам ва мо тираи рӯз

صاحب نامند از ما عالم و ما تیره روز

Толеъи баргаштаи нақш нигин дорем мо

طالع برگشته نقش نگین داریم ما

Дўрбоши нуқтаи ваҳдати Аннани тоб дил аст

دورباش نقطه وحدت عنان تاب دل است

Варна чун паргори пое оҳанӣн дорем мо

ورنه چون پرگار پایی آهنین داریم ما

Нест соиби даст бар мо хокмоли чарх ро

نیست صائب دست بر ما خاکمال چرخ را

То ғубори хоксорӣ бар ҷабин дорем мо

تا غبار خاکساری بر جبین داریم ما

Пеши хирмани даст кӣ чун хӯша чин дорем мо ?

پیش خرمن دست کی چون خوشه چین داریم ما؟

Тангдастиро ниҳон дар остин дорем мо

تنگدستی را نهان در آستین داریم ما

Нони ҷӯ бар суфраи мо гар набошад , гӯ мабош

نان جو بر سفره ما گر نباشد، گو مباش

Неъматӣ ҳамчун забон гандумин дорем мо

نعمتی همچون زبان گندمین داریم ما

Чини пешонӣ буд шерозаи авроқи дил

چین پیشانی بود شیرازه اوراق دل

Поси дил чун ғунча аз чин ҷабин дорем мо

پاس دل چون غنچه از چین جبین داریم ما