Маст шуд наққош то он чашми ҷодӯро кашид

مست شد نقاش تا آن چشم جادو را کشید

Тоқаташ шуд тоқ то он тоқи абрӯро кашид

طاقتش شد طاق تا آن طاق ابرو را کشید

Хомаи Монӣ каз ӯ об тароват ме чакид

خامه مانی کز او آب طراوت می چکید

Мӯии оташи дидаи шдтои он гули рӯро кашид

موی آتش دیده شدتا آن گل رو را کشید

Хомаи мӯ дар кафши сари ришта зуннор шуд

خامه مو در کفش سر رشته زنار شد

Нақши пардозӣ ки зулфи кофар ӯро кашид

نقش پردازی که زلف کافر او را کشید

Дигар аз бори хиҷолати сарви сар боло накард

دیگر از بار خجالت سرو سر بالا نکرد

То мусаввир бар варақи он қади дилҷӯро кашид

تا مصور بر ورق آن قد دلجو را کشید

Риштаи умраш ба оби зиндагӣ пайваста шуд

رشته عمرش به آب زندگی پیوسته شد

Хомаи мӯе ки он лаъли сухангӯро кашид

خامه مویی که آن لعل سخنگو را کشید

Дасту по гум мекунад аз шухии тимсол ӯ

دست و پا گم می کند از شوخی تمثال او

Он ки сад раҳ бекаманду доми оҳӯро кашид

آن که صد ره بی کمند و دام آهو را کشید

Ҳайратӣ чун ҳайрати ойӣна гар уфтад ба даст

حیرتی چون حیرت آیینه گر افتد به دست

наме тавон соиби шабиҳи чеҳра ӯро кашид

می توان صائب شبیه چهره او را کشید