Хорӣ аз ағёри баҳри ёр мебояд кашид

خواری از اغیار بهر یار می باید کشید

Нози хуршед аз дару девор мебояд кашид

ناز خورشید از در و دیوار می باید کشید

Аз замини шӯр , об талх меояд бурун

از زمین شور، آب تلخ می آید برون

Бедимоғонро зхўди озор мебояд кашид

بی دماغان را زخود آزار می باید کشید

Нест буии ошноро тоби ғурбат беш азин

نیست بوی آشنا را تاب غربت بیش ازین

Аз насими субҳи буии ёр мебояд кашид

از نسیم صبح بوی یار می باید کشید

ё чу мардони гом май бояд задан дар роҳи ишқ

یا چو مردان گام می باید زدن در راه عشق

ё зи пои раҳнавардони хор мебояд кашид

یا ز پای رهنوردان خار می باید کشید

Рӯзгорӣ шуд ки хӯни булбулон афсурда аст

روزگاری شد که خون بلبلان افسرده است

Нолаи гармии дарин гулзор мебояд кашид

ناله گرمی درین گلزار می باید کشید

Ба зҳмўорӣ силаҳӣ нест дар илзоми хасм

به زهمواری سلاحی نیست در الزام خصم

Бо намад дандони зи коми мор мебояд кашид

با نمد دندان ز کام مار می باید کشید

Рӯй талхи баҳрро гавҳар талофӣ ме кунад

روی تلخ بحر را گوهر تلافی می کند

Талхӣ аз маъшӯқи ширини кор мебояд кашид

تلخی از معشوق شیرین کار می باید کشید

Ҷони зи сангу дили з оҳан кун ки бо нозкдлӣ

جان ز سنگ و دل ز آهن کن که با نازکدلی

Заҳмати хор аз гул бехор мебояд кашид

زحمت خار از گل بی خار می باید کشید

Ҳар нигоҳии муҳаррами ранги латиф ишқ нест

هر نگاهی محرم رنگ لطیف عشق نیست

Пардае аз ашк бар рухсор мебояд кашид

پرده ای از اشک بر رخسار می باید کشید

Буии гулро мекунад афзӯни ҳуҷуми барги гул

بوی گل را می کند افزون هجوم برگ گل

Пардаи камтар бар рухи асрор мебояд кашид

پرده کمتر بر رخ اسرار می باید کشید

То дарин боғӣ , ба шукри ин ки дории баргу бор

تا درین باغی، به شکر این که داری برگ و بار

Барг мебояд фишонду бор мебояд кашид

برگ می باید فشاند و بار می باید کشید

Ҳар киро соиби матоъи Юсуфӣ дарбор ҳаст

هر که را صائب متاع یوسفی دربار هست

Аз ҳуҷуми муштарии озор мебояд кашид

از هجوم مشتری آزار می باید کشید