Машқи ҳиҷрон дар канори баҳр мебояд кашид

مشق هجران در کنار بحر می باید کشید

Оҳ дар баҳр аз хумори баҳр мебояд кашид

آه در بحر از خمار بحر می باید کشید

Бар нахурд аз васли дарё аз тнки зарфии ҳубоб

بر نخورد از وصل دریا از تنک ظرفی حباب

Дом дар хӯрд шикори баҳр мебояд кашид

دام در خورد شکار بحر می باید کشید

Шишау паймонаро бар тоқ мебояд гузошт

شیشه و پیمانه را بر طاق می باید گذاشت

Май ба киштӣ дар канори баҳр мебояд кашид

می به کشتی در کنار بحر می باید کشید

Хешро зини хокдони афтону хезони ҳамчуи сайл

خویش را زین خاکدان افتان و خیزان همچو سیل

Дар канор бе ғубори баҳр мебояд кашид

در کنار بی غبار بحر می باید کشید

Оҳи азин ғифлат ки дар оғӯши дарё ҳар нафас

آه ازین غفلت که در آغوش دریا هر نفس

Гарданӣ дар интизори баҳр мебояд кашид

گردنی در انتظار بحر می باید کشید

Сайлро ин хокдон ҳар дам ба рангӣ ме кунад

سیل را این خاکدان هر دم به رنگی می کند

Рахт дар доролқрори баҳр мебояд кашид

رخت در دارالقرار بحر می باید کشید

Қатра бе зарфи моро дар таманнои гуҳар

قطره بی ظرف ما را در تمنای گهر

Талхкомӣ аз қарори баҳр мебояд кашид

تلخکامی از قرار بحر می باید کشید

Водии хунхор дунё нест ҷои дам задан

وادی خونخوار دنیا نیست جای دم زدن

Ин нафасро дар канори баҳр мебояд кашид

این نفس را در کنار بحر می باید کشید

Ҳиммат аз мавҷи сабки парвоз мебояд гирифт

همت از موج سبک پرواز می باید گرفت

Доми худ дар раҳгузори баҳр мебояд кашид

دام خود در رهگذار بحر می باید کشید

Чун насузад кишти умедам , ки аз мавҷи сароб

چون نسوزد کشت امیدم، که از موج سراب

Нози теғи обдори баҳр мебояд кашид

ناز تیغ آبدار بحر می باید کشید

Нест осони панҷа бо ишқи қавии бозу задан

نیست آسان پنجه با عشق قوی بازو زدن

Қатраро дар зери бори баҳр мебояд кашид

قطره را در زیر بار بحر می باید کشید

Монеъаст аз васли уқбои ҷилваи дунёии пуч

مانع است از وصل عقبی جلوه دنیای پوچ

Пардаи каф аз изори баҳр мебояд кашид

پرده کف از عذار بحر می باید کشید

Хок май бояд ба лаб молида ва онгаҳ чун канор

خاک می باید به لب مالید و آنگه چون کنار

Бодаҳои хушгувори баҳр мебояд кашид

باده های خوشگوار بحر می باید کشید

Бар умеди абри гавҳарбор , соиб чун садаф

بر امید ابر گوهربار، صائب چون صدف

Тишнагӣҳо дар канори баҳр мебояд кашид

تشنگیها در کنار بحر می باید کشید