Май ба рағми олами пуршӯр мебояд кашид

می به رغم عالم پرشور می باید کشید

Ғам чу зӯри орад май пурзӯр мебояд кашид

غم چو زور آرد می پرزور می باید کشید

Миннати марҳами зчшми шӯр мебояд кашид

منت مرهم زچشم شور می باید کشید

Нози шаҳд аз нашутур занбӯр мебояд кашид

ناز شهد از نشتر زنبور می باید کشید

Гарчи ҳар кам зарфро зарфи шароб ишқ нест

گرچه هر کم ظرف را ظرف شراب عشق نیست

Чун суроҳеи гарданӣ аз давр мебояд кашид

چون صراحی گردنی از دور می باید کشید

Аз дар бастааст ӣнҷо беш умеди кушод

از در بسته است اینجا بیش امید گشاد

Домани он ғунчаи мастур мебояд кашид

دامن آن غنچه مستور می باید کشید

Аз ду олам ишқ мехоҳад сари озода Эй

از دو عالم عشق می خواهد سر آزاده ای

Пеши хоқони косаи фағфур мебояд кашид

پیش خاقان کاسه فغفور می باید کشید

Зери бори халқ чанде даст май бояд ниҳод

زیر بار خلق چندی دست می باید نهاد

Баъд азон по дар канори ҳур мебояд кашид

بعد ازان پا در کنار حور می باید کشید

Аз бузургони лутф бо кўчкдлон зебанда аст

از بزرگان لطف با کوچکدلان زیبنده است

Чун сулаймони гуфтугӯ аз мӯр мебояд кашид

چون سلیمان گفتگو از مور می باید کشید

Дил ба ин беҳосилон бастан надорад ҳосилӣ

دل به این بی حاصلان بستن ندارد حاصلی

Тухми худ беруни зхоки шӯр мебояд кашид

تخم خود بیرون زخاک شور می باید کشید

Вусъат аз малики сулаймони чашми танги халқи барад

وسعت از ملک سلیمان چشم تنگ خلق برد

Хешро дар чашми танги мӯр мебояд кашид

خویش را در چشم تنگ مور می باید کشید

Аз ҳавоӣ тар шавад чун оби зӯри бода кам

از هوای تر شود چون آب زور باده کم

Рӯзи борони бодаи пурзӯр мебояд кашид

روز باران باده پرزور می باید کشید

Рафт он аҳдӣ ки хирман буд ризқи хуши чин

رفت آن عهدی که خرمن بود رزق خوش چین

Донаи имрӯз аз даҳони мӯр мебояд кашид

دانه امروز از دهان مور می باید کشید

То туоне орамидан дар зимистони зери хок

تا توانی آرمیدن در زمستان زیر خاک

Дар баҳорони донае чун мӯр мебояд кашид

در بهاران دانه ای چون مور می باید کشید

Ғунча аз май хӯрдани пинҳони чунин глгли шкФт

غنچه از می خوردن پنهان چنین گلگل شکفت

Бодаи гулрангро мастур мебояд кашид

باده گلرنگ را مستور می باید کشید

Чун гузорад пои худ бар минбари дори фано

چون گذارد پای خود بر منبر دار فنا

Ҳарфи ҳақ бепарда аз Мансур мебояд кашид

حرف حق بی پرده از منصور می باید کشید

Аз кудурат мекунад дилро сабки ратли гарон

از کدورت می کند دل را سبک رطل گران

Ғам чу зӯри орад май пурзӯр мебояд кашид

غم چو زور آرد می پرزور می باید کشید

То шӯии ширин ба чашми халқи соиб чун гуҳар

تا شوی شیرین به چشم خلق صائب چون گهر

Муддатии талхии зи баҳри шӯр мебояд кашид

مدتی تلخی ز بحر شور می باید کشید