Ҷӯш гул шуд бодаи срҷўш мебояд кашид

جوش گل شد باده سرجوش می باید کشید

Ҳалқа аз соғар ба гӯши ҳуш мебояд кашид

حلقه از ساغر به گوش هوش می باید کشید

Гулшан аз нозуки ниҳолони як тани симин шуда аст

گلشن از نازک نهالان یک تن سیمین شده است

Боғро чун абр дар оғӯш мебояд кашид

باغ را چون ابر در آغوش می باید کشید

Дар лаби хомӯши соғари гуфтугӯ бисёр ҳаст

در لب خاموش ساغر گفتگو بسیار هست

Пунба чун миноӣ май аз гӯш мебояд кашид

پنبه چون مینای می از گوش می باید کشید

Бодаи гулрангро бо соқёни глъзор

باده گلرنگ را با ساقیان گلعذار

Бар рухи гулҳои шабнами пӯш мебояд кашид

بر رخ گلهای شبنم پوش می باید کشید

Нест ҳар афсурдаро аз гавҳари ирфони хабар

نیست هر افسرده را از گوهر عرفان خبر

Ҳарфи ишқ аз синаи пурҷӯш мебояд кашид

حرف عشق از سینه پرجوش می باید کشید

Ҳӯшёрони хӯни мисатонро ба соғар ме кунанд

هوشیاران خون مستان را به ساغر می کنند

Бодаро бо мардуми биҳуш мебояд кашид

باده را با مردم بیهوش می باید کشید

Розҳои сар ба меҳри синаи майхона ро

رازهای سر به مهر سینه میخانه را

Аз лаби паймонаи хомӯш мебояд кашид

از لب پیمانه خاموش می باید کشید

Муддатии саҷҷодаи тақво ба дӯши андохтӣ

مدتی سجاده تقوی به دوش انداختی

Чанд рӯзии ҳам сабу бар дӯш мебояд кашид

چند روزی هم سبو بر دوش می باید کشید

Май баради ширинӣ бисёр дилҳоро зкор

می برد شیرینی بسیار دلها را زکار

Ҳарфи талхӣ зон лаб чун нӯш мебояд кашид

حرف تلخی زان لب چون نوش می باید کشید

Базм чун пуршӯр бошад мутрибӣ дар кор нест

بزم چون پرشور باشد مطربی در کار نیست

Бода дар гулбонги нўшонўш мебояд кашид

باده در گلبانگ نوشانوش می باید کشید

Бо забон натавон баромад бо нўоснҷони ишқ

با زبان نتوان برآمد با نواسنجان عشق

Ҳарфи соиб чун бар ояд гӯш мебояд кашид

حرف صائب چون بر آید گوش می باید کشید