Чун суроҳеи рахт дар майхона мебояд кашид
چون صراحی رخت در میخانه می باید کشید
Ин ки гардан май кашии паймона мебояд кашид
این که گردن می کشی پیمانه می باید کشید
Кам нае аз лола , софу дарди ин майхона ро
کم نه ای از لاله، صاف و درد این میخانه را
Бо лаби хандон ба як паймона мебояд кашид
با لب خندان به یک پیمانه می باید کشید
намешавад сангини збори халқи мизони ҳисоб
می شود سنگین زبار خلق میزان حساب
Сахтӣ аз атфол чун девона мебояд кашид
سختی از اطفال چون دیوانه می باید کشید
Нили чашми захм май бояд висоли ганҷ ро
نیل چشم زخم می باید وصال گنج را
Нози ҷғд эй гӯшаи вайрона мебояд кашид
ناز جغد ای گوشه ویرانه می باید کشید
Пеш азон каз сайл гардад дасту пои саъии хушк
پیش ازان کز سیل گردد دست و پای سعی خشک
Рахти худ беруни азин вайрона мебояд кашид
رخت خود بیرون ازین ویرانه می باید کشید
Ҳирс ҳайҳот аст бигушоед камар дар зиндагӣ
حرص هیهات است بگشاید کمر در زندگی
То нафас чун мӯри дории дона мебояд кашид
تا نفس چون مور داری دانه می باید کشید
Хилвати фонӯси ҷои шамъ ъолмсўз нест
خلوت فانوس جای شمع عالمسوز نیست
Ин алиф бар синаи парвона мебояд кашид
این الف بر سینه پروانه می باید کشید
То чун абру матлаъи барҷастае иншо кунӣ
تا چون ابر و مطلع برجسته ای انشا کنی
Умрҳо зулфи суханро шона мебояд кашид
عمرها زلف سخن را شانه می باید کشید
намекунад бо он қади мавзуни назари бозӣ ба шамъ
می کند با آن قد موزون نظر بازی به شمع
Серумае дар дидаи парвона мебояд кашид
سرمه ای در دیده پروانه می باید کشید
Дили зқрби зулф наздикаст худро гум кунад
دل زقرب زلف نزدیک است خود را گم کند
Андакии занҷири ин девона мебояд кашид
اندکی زنجیر این دیوانه می باید کشید
Ишқ аз сар рафт беруну ғурур ӯ нарафт
عشق از سر رفت بیرون و غرور او نرفت
Нози меҳмонро зсоҳбхонаҳ мебояд кашид
ناز مهمان را زصاحبخانه می باید کشید
Нест осоиши дарин олам ки баҳри хоби талх
نیست آسایش درین عالم که بهر خواب تلخ
Миннати ширинии афсона мебояд кашид
منت شیرینی افسانه می باید کشید
Аз хати мишкӣни ғурури он смнбр кам нашуд
از خط مشکین غرور آن سمنبر کم نشد
Нози гул аз сабзаи бегона мебояд кашид
ناز گل از سبزه بیگانه می باید کشید
Дар баҳористони яктоеи баланд ва паст нест
در بهارستان یکتایی بلند و پست نیست
Нози хору гул ба як дандона мебояд кашид
ناز خار و گل به یک دندانه می باید کشید
Муддатии бори дил мардум шудӣ соиб бас аст
مدتی بار دل مردم شدی صائب بس است
По ба домани баъди азин мардона мебояд кашид
پا به دامن بعد ازین مردانه می باید کشید