То хати мишкӣни лаби лаъли туро дар бар кашид

تا خط مشکین لب لعل ترا در بر کشید

Мавҷи битобии алиф бар сина кавсар кашид

موج بیتابی الف بر سینه کوثر کشید

Занг ҳастӣ аз дили мо баради завқи нестӣ

زنگ هستی از دل ما برد ذوق نیستی

Авди мо охири дами хуш дар дил миҷмар кашид

عود ما آخر دم خوش در دل مجمر کشید

Ин ки гирди моҳи тобон май намояд ҳола нест

این که گرد ماه تابان می نماید هاله نیست

Моҳ аз шарми ҷамол ӯ сипар бар сар кашид

ماه از شرم جمال او سپر بر سر کشید

Тангдастии маргро дар ком ширин ме кунад

تنگدستی مرگ را در کام شیرین می کند

Бед аз беҳосилӣ бар хештан ханҷар кашид

بید از بی حاصلی بر خویشتن خنجر کشید

Ҷавҳар аз битоқтӣ чун мор май печад ба худ

جوهر از بیطاقتی چون مار می پیچد به خود

Захми густох ки шамшери туро дар бар кашид ?

زخم گستاخ که شمشیر ترا در بر کشید؟

Косаи дарюзаи дарё аз садаф бар каф гирифт

کاسه دریوزه دریا از صدف بر کف گرفت

Ҳар куҷои мижгони соиби ришта аз гавҳар кашид

هر کجا مژگان صائب رشته از گوهر کشید