Ашки пеши мардум фарзона мерезем мо

اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم ما

Дар замини шӯри доим дона мерезем мо

در زمین شور دایم دانه می ریزیم ما

Аз камӣни гиряи мо эй фалак ғофил машав

از کمین گریه ما ای فلک غافل مشو

Бехабар чун сайл дар вайрона мерезем мо

بی خبر چون سیل در ویرانه می ریزیم ما

Қатра гавҳар мешавад чун восил дарё шавад

قطره گوهر می شود چون واصل دریا شود

Обрӯии хеш дар майхона мерезем мо

آبروی خویش در میخانه می ریزیم ما

Бар сари оби равони зиндагонӣ чун ҳубоб

بر سر آب روان زندگانی چون حباب

Содаи лавҳии байн ки ранг хона мерезем мо

ساده لوحی بین که رنگ خانه می ریزیم ما

Нест дар тинати ҷудои ошиқу маъшӯқ ро

نیست در طینت جدایی عاشق و معشوق را

Шамъ аз хокистар парвона мерезем мо

شمع از خاکستر پروانه می ریزیم ما

Марди сайлоби гаронсанг ҳаводис нестем

مرد سیلاب گرانسنگ حوادث نیستیم

Рахт ҳастиро буруни зин хона мерезем мо

رخت هستی را برون زین خانه می ریزیم ما

Хотирии маъмур кардан , аз ду олами хўштрст

خاطری معمور کردن، از دو عالم خوشترست

Ганҷро дар доман вайрона мерезем мо !

گنج را در دامن ویرانه می ریزیم ما!

То магари мурғи ҳумоюнии шикор мо шавад

تا مگر مرغ همایونی شکار ما شود

Пеш ҳар мурғӣ ки бошад дона мерезем мо

پیش هر مرغی که باشد دانه می ریزیم ما

Пеш азон дам каз насиҳати айши мо созанди талх

پیش ازان دم کز نصیحت عیش ما سازند تلخ

Заҳри худ бар мардум фарзона мерезем мо

زهر خود بر مردم فرزانه می ریزیم ما

ё дар он зулфи парешони ҷои худ во ме кунем

یا در آن زلف پریشان جای خود وا می کنیم

ё ба хоки раҳи зи даст шона мерезем мо

یا به خاک ره ز دست شانه می ریزیم ما

Дигарон з афсона мерезанд соиби ранги хоб

دیگران ز افسانه می ریزند صائب رنگ خواب

Серумаи бедорӣ аз афсона мерезем мо

سرمه بیداری از افسانه می ریزیم ما