Хор дар пероҳан фарзона мерезем мо

خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ما

Гул ба доман бар сар девона мерезем мо

گل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ما

Қатра гавҳар мешавад дар домани баҳри карам

قطره گوهر می شود در دامن بحر کرم

Обрӯии хеш дар майхона мерезем мо

آبروی خویش در میخانه می ریزیم ما

Дар хатаргоҳи ҷаҳони фикр иқомат ме кунем

در خطرگاه جهان فکر اقامت می کنیم

Дар гузори сайл , ранг хона мерезем мо

در گذار سیل، رنگ خانه می ریزیم ما

Дар дили мо шиква хунин намегардад гиреҳ

در دل ما شکوه خونین نمی گردد گره

Ҳар чаҳ дар шишааст , дар паймона мерезем мо

هر چه در شیشه است، در پیمانه می ریزیم ما

Дар бисоти мо чу абри навбаҳорон бухл нест

در بساط ما چو ابر نوبهاران بخل نیست

Ҳар чаҳ меояд ба каф , риндона мерезем мо

هر چه می آید به کف، رندانه می ریزیم ما

Интизори қатл номардӣаст дар ойини ишқ

انتظار قتل نامردی است در آیین عشق

Хӯни худ чун кӯҳкан мардона мерезем мо

خون خود چون کوهکن مردانه می ریزیم ما

Дарди худро мекунем изҳори пеши оқилон

درد خود را می کنیم اظهار پیش عاقلان

Дар замини шӯри доим дона мерезем мо

در زمین شور دایم دانه می ریزیم ما

Ҳар чаҳ натавонем бо худ баради азин ибрати саро

هر چه نتوانیم با خود برد ازین عبرت سرا

Ҳаст то фурсат , бурун аз хона мерезем мо

هست تا فرصت، برون از خانه می ریزیم ما

Бас ки сахтӣ дидаем аз зиндагонӣ чун шарор

بس که سختی دیده ایم از زندگانی چون شرار

Хурдаи ҷонро сбкрўҳонаҳ мерезем мо

خرده جان را سبکروحانه می ریزیم ما

Талхком аз нахли бороўри гузаштан мушкил аст

تلخکام از نخل بارآور گذشتن مشکل است

Санг чун атфол бар девона мерезем мо

سنگ چون اطفال بر دیوانه می ریزیم ما

Хӯшаи умед мо хоҳад ба гардун сар кашид

خوشه امید ما خواهد به گردون سر کشید

Дар замини хоксорӣ дона мерезем мо

در زمین خاکساری دانه می ریزیم ما

Ҳиммати моро назар бар коса дарюза нест

همت ما را نظر بر کاسه دریوزه نیست

Баҳри ҷои қатра дар паймона мерезем мо

بحر جای قطره در پیمانه می ریزیم ما

Дар ҳарими зулф агар накушояд аз мо ҳеҷ кор

در حریم زلف اگر نگشاید از ما هیچ کار

Обӣ аз мижгон ба даст шона мерезем мо

آبی از مژگان به دست شانه می ریزیم ما

намешавад маъшӯқи ошиқ чун кунад қолаби тиҳӣ

می شود معشوق عاشق چون کند قالب تهی

Шамъ аз хокистар парвона мерезем мо

شمع از خاکستر پروانه می ریزیم ما

Резиши моро назари соиб ба истеҳқоқ нест

ریزش ما را نظر صائب به استحقاق نیست

Пеш ҳар мурғӣ ки бошад дона мерезем мо

پیش هر مرغی که باشد دانه می ریزیم ما