Аз гаронон ҳар ки чун анқо гронҷонӣ кашид

از گرانان هر که چون عنقا گرانجانی کشید

Бори кӯҳ қоф битавонад ба осонӣ кашид

بار کوه قاف بتواند به آسانی کشید

Пеши он тоқи ду абрӯ бар замин на пушти даст

پیش آن طاق دو ابرو بر زمین نه پشت دست

Қибла худ кун камонеро ки натавонӣ кашид

قبله خود کن کمانی را که نتوانی کشید

Хӯн арақ кардам задасту пои битобӣ задан

خون عرق کردم زدست و پای بیتابی زدن

То чу қурбонии сару корам ба ҳайронӣ кашид

تا چو قربانی سر و کارم به حیرانی کشید

Дар ғубори хат ниҳон гардид он лабҳои лаъл

در غبار خط نهان گردید آن لبهای لعل

Ганҷи рахт аз бими чашми бад ба вайронӣ кашид

گنج رخت از بیم چشم بد به ویرانی کشید

Хоксорӣ мекунад афтодагонро сарфароз

خاکساری می کند افتادگان را سرفراز

Вақти он каси хуш ки ин сандал ба пешонӣ кашид

وقت آن کس خوش که این صندل به پیشانی کشید

Рӯзи маҳшарро кунад шаб , номаи ношстаҳ аш

روز محشر را کند شب، نامه ناشسته اش

Ҳар ки даст аз домани ашк пушаймонӣ кашид

هر که دست از دامن اشک پشیمانی کشید

Ишқ соиб мешавад зоҳир ба ҳар сӯрат ки ҳаст

عشق صائب می شود ظاهر به هر صورت که هست

Ин май пурзӯрро натавон ба пинҳонӣ кашид

این می پرزور را نتوان به پنهانی کشید