Аз гудози ҷисм , ҷони пок гавҳар шуд сифед
از گداز جسم، جان پاک گوهر شد سفید
Охир аз хокистари худ рӯй ахгар шуд сифед
آخر از خاکستر خود روی اخگر شد سفید
Резиш борон кунад равшани саҳоби тира ро
ریزش باران کند روشن سحاب تیره را
Аз сиришки афшонии охири дида тар шуд сифед
از سرشک افشانی آخر دیده تر شد سفید
Чашм шарм олуд ҳиҷрон мекашад дар айни васл
چشم شرم آلود هجران می کشد در عین وصل
Дидаи бодом дар оғӯш шукр шуд сифед
دیده بادام در آغوش شکر شد سفید
Шармсории тирагӣ аз номаи мо май барад
شرمساری تیرگی از نامه ما می برد
Аз баҳор хеш хоҳад рӯй анбар шуд сифед
از بهار خویش خواهد روی عنبر شد سفید
Номаи моро агар май шасти ашки маъзират
نامه ما را اگر می شست اشک معذرت
Май тавонистем дар саҳроӣ маҳшар шуд сифед
می توانستیم در صحرای محشر شد سفید
Гиряи ман дар миёни гиряҳо беҳосил аст
گریه من در میان گریه ها بی حاصل است
Варна домони садаф аз ашк гавҳар шуд сифед
ورنه دامان صدف از اشک گوهر شد سفید
Ҳеҷ каси гӯшӣ ба фарёди сапанд мо накард
هیچ کس گوشی به فریاد سپند ما نکرد
Гарчи аз хокистари мо рӯй миҷмар шуд сифед
گرچه از خاکستر ما روی مجمر شد سفید
Соқии могар ба ин тамкини сари хам во кунад
ساقی ما گر به این تمکین سر خم وا کند
зи интизор бода хоҳад чашм соғар шуд сифед
ز انتظار باده خواهد چشم ساغر شد سفید
Рӯй ӯ хуршедро дар бута машриқ гудохт
روی او خورشید را در بوته مشرق گداخت
Бо кадомин рӯй хоҳад субҳ дигар шуд сифед ?
با کدامین روی خواهد صبح دیگر شد سفید؟
Тири нозаш то зоғўш камон омад бурун
تیر نازش تا زآغوش کمان آمد برون
Ҳамчуи моҳи нави марои паҳлавӣ лоғар шуд сифед
همچو ماه نو مرا پهلوی لاغر شد سفید
намекунад афсурдаи хӯни гармро савдои хом
می کند افسرده خون گرم را سودای خام
Дар ҷавонии нофаро зон мӯӣ бар сар шуд сифед
در جوانی نافه را زان موی بر سر شد سفید
Дида бепардаро мағз парешон гашта Эй аст
دیده بی پرده را مغز پریشان گشته ای است
Ҳар кафи пучӣ каз ин дарёӣ ахзар шуд сифед
هر کف پوچی کز این دریای اخضر شد سفید
Даврии аҳбоб май резади баҳори ранг ро
دوری احباب می ریزد بهار رنگ را
То тиҳӣ аз бода шуд мино ва соғар шуд сифед
تا تهی از باده شد مینا و ساغر شد سفید
Гармии ҳангома ҳирсаш нашуд як мӯӣ кам
گرمی هنگامه حرصش نشد یک موی کم
Гарчи мӯии хоҷа чун кофур яксар шуд сифед
گرچه موی خواجه چون کافور یکسر شد سفید
Нози Юсуфгар ба ин тамкин барояд аз ниқоб
ناز یوسف گر به این تمکین برآید از نقاب
Дида ёқӯб хоҳад бор дигар шуд сифед
دیده یعقوب خواهد بار دیگر شد سفید
То миёни нозук ӯ ҷилва гар шуд дар либос
تا میان نازک او جلوه گر شد در لباس
Риштаи натавонад дигар дар ақд гавҳар шуд сифед
رشته نتواند دگر در عقد گوهر شد سفید
Хонаи дилгири гардуни ҷои шукри хнднист
خانه دلگیر گردون جای شکر خندنیست
Субҳро аз ханда чун дандон мукаррар шуд сифед ?
صبح را از خنده چون دندان مکرر شد سفید؟
Гар кунад воъизи чунин ъамомаи худро бузург
گر کند واعظ چنین عمامه خود را بزرگ
Хоҳад аз барфи риёи миҳроб ва минбар шуд сифед
خواهد از برف ریا محراب و منبر شد سفید
Чун тавонам рафт наздикаш , ки аз як тири роҳ
چون توانم رفت نزدیکش، که از یک تیر راه
Номаам натавонад аз бол кабӯтар шуд сифед
نامه ام نتواند از بال کبوتر شد سفید
То забони донони оламро сар гӯшӣ гирифт
تا زبان دانان عالم را سر گوشی گرفت
Дар садафи соиби гуҳарро дида тар шуд сифед
در صدف صائب گهر را دیده تر شد سفید