Чашми моро парда ғифлат шуд абрӯии сифед

چشم ما را پرده غفلت شد ابروی سفید

Бози новирд аз хтои ин нофаро мӯии сифед

باز ناورد از ختا این نافه را موی سفید

Дигаронрогар зи перии субҳ огоҳӣ дамид

دیگران را گر ز پیری صبح آگاهی دمید

Шуд дили мо шери масти ғифлат аз мӯии сифед

شد دل ما شیر مست غفلت از موی سفید

Кӣ шавад табъи ҳўснокони зпирии тнгдл ?

کی شود طبع هوسناکان زپیری تنگدل؟

Моҳи иди Тифл табъонаст абрӯии сифед

ماه عید طفل طبعان است ابروی سفید

Аз ҷавонон нест кам чун зинда дил афтод пер

از جوانان نیست کم چون زنده دل افتاد پیر

Субҳ май рӯи бади здлҳои ғам ба гесуии сифед

صبح می رو بد زدلها غم به گیسوی سفید

Бо сияҳи рӯйон буд афви худоро рӯй ҳарф

با سیه رویان بود عفو خدا را روی حرف

Қобил иқбол набӯд номаро рӯй сифед

قابل اقبال نبود نامه را روی سفید

Тору пуди зиндагониро парешон кардан аст

تار و پود زندگانی را پریشان کردن است

Ҷамъ кардани хандаро чун субҳ бо мӯии сифед

جمع کردن خنده را چون صبح با موی سفید

Кокули ънбрФшон бар пушти он симини бадан

کاکل عنبرفشان بر پشت آن سیمین بدن

Ҳаст чун хати сияҳ бар пушти оҳӯии сифед

هست چون خط سیه بر پشت آهوی سفید

Ҳар ки соиб рӯй гардон шуд зоҳли рӯзгор

هر که صائب روی گردان شد زاهل روزگار

Май барад аз зулмати ободи ҷаҳон рӯй сифед

می برد از ظلمت آباد جهان روی سفید