Ба заҳр чашм битавон кишти душманро чўкор уфтад

به زهر چشم بتوان کشت دشمن را چوکار افتد

намехоҳам ки чашми ман ба чашм рӯзгор уфтад

نمی خواهم که چشم من به چشم روزگار افتد

Азон рухсори шабнами хез чун гули пардаи як сӯ кун

ازان رخسار شبنم خیز چون گل پرده یک سو کن

Ки чун барги хазони булбул ба хок аз шохсор уфтад

که چون برگ خزان بلبل به خاک از شاخسار افتد

зи захми ман ба раъное мисл шуд теғи хунхораш

ز زخم من به رعنایی مثل شد تیغ خونخوارش

Кунад андоми пайдои об чун дар ҷӯйбор уфтад

کند اندام پیدا آب چون در جویبار افتد

Тамоми шаби назар бозӣ кунад бодоми зулфи худ

تمام شب نظر بازی کند بادام زلف خود

Надидам ҳеҷ сайёдии чунин ошиқ шикор уфтад

ندیدم هیچ صیادی چنین عاشق شکار افتد

Ҳуҷум зоғ хоҳад нахл мотам кард сурӯш ро

هجوم زاغ خواهد نخل ماتم کرد سروش را

Ба фикри андалебони ин чунингар навбаҳор уфтад

به فکر عندلیبان این چنین گر نوبهار افتد

Надорад аз шикасти халқи парвои дидаи ҳақи байн

ندارد از شکست خلق پروا دیده حق بین

Ки киштӣ бехатар бошад чу дарё бикнор уфтад

که کشتی بی خطر باشد چو دریا بیکنار افتد

Чаҳ афтодааст сар аз байза берун оварад соиб ?

چه افتاده است سر از بیضه بیرون آورد صائب؟

Нўоснҷӣ ки дар фикри қафас аз шохсор уфтад

نواسنجی که در فکر قفس از شاخسار افتد