Зъксши ларза бар ойӣна гўҳрнгор уфтад

زعکسش لرزه بر آیینه گوهرنگار افتد

Садаф бар хеш меларзад чу гавҳар шоҳвор уфтад

صدف بر خویش می لرزد چو گوهر شاهوار افتد

Зноҳқи куштагон парво надорад он сабки ҷавлон

زناحق کشتگان پروا ندارد آن سبک جولان

Насузад дили насимиро ки раҳ бар лола зор уфтад

نسوزد دل نسیمی را که ره بر لاله زار افتد

Збии парвои нигоҳии об дар чашмаш наме гардад

زبی پروا نگاهی آب در چشمش نمی گردد

Сари хуршед агар он сангдилро дар гузор уфтад

سر خورشید اگر آن سنگدل را در گذار افتد

Наяндозад ба хоки онро ки ишқ аз хок бардорад

نیندازد به خاک آن را که عشق از خاک بردارد

Сари Мансур ҳайҳотаст аз оғӯш дор уфтад

سر منصور هیهات است از آغوش دار افتد

Махӯр бар дили маро каз захми дандони пушаймонӣ

مخور بر دل مرا کز زخم دندان پشیمانی

Ба андаки рӯзгории бахяи ?ут бар рӯй кор уфтад

به اندک روزگاری بخیه ات بر روی کار افتد

Ба сайқал мушкиласт аз дили зудудани занги зотӣ ро

به صیقل مشکل است از دل زدودن زنگ ذاتی را

Ки анбари тира аз дарёии равшан бар канор уфтад

که عنبر تیره از دریای روشن بر کنار افتد

Нашуд аз ҷустуҷӯи занҷири монеъи шавқи маҷнӯн ро

نشد از جستجو زنجیر مانع شوق مجنون را

Кӣ аз рафтори об аз печу тоб ҷӯйбор уфтад ?

کی از رفتار آب از پیچ و تاب جویبار افتد؟

Млрзони зарраеро дил ки хуршеди баланди ахтар

ملرزان ذره ای را دل که خورشید بلند اختر

Ба ин тақсир ҳар рӯзии зи авҷ эътибор уфтад

به این تقصیر هر روزی ز اوج اعتبار افتد

Ба рӯй тоза натавон пардаи пӯши фақри гардидан

به روی تازه نتوان پرده پوش فقر گردیدن

Ки оташи оқибат аз дасти холӣ дар чанор уфтад

که آتش عاقبت از دست خالی در چنار افتد

Мусаввир мешавад бе пардаи он ойӣнаи рӯи соиб

مصور می شود بی پرده آن آیینه رو صائب

Агар ойӣнаи дил аз алойиқ беғубор уфтад

اگر آیینه دل از علایق بی غبار افتد