Шавад хӯни оқибат ҳар дил ки зулфашро ба чанг уфтад

شود خون عاقبت هر دل که زلفش را به چنگ افتد

Халосӣ нест ҳар касро ки дар қайд фаранг уфтад

خلاصی نیست هر کس را که در قید فرنگ افتد

Набошад ҳеҷ нӯшӣ дар ҷаҳони талх бе нешӣ

نباشد هیچ نوشی در جهان تلخ بی نیشی

Збнди не , шукри озод чун гардад ба танг уфтад

زبند نی، شکر آزاد چون گردد به تنگ افتد

Ба тамкин хамӯшӣ бар наёяд ҳеҷ каҷи баҳс

به تمکین خموشی بر نیاید هیچ کج بحثی

Ки гардад рости қуллобӣ ки дар ком наҳанг уфтад

که گردد راست قلابی که در کام نهنگ افتد

Дил аз хати биногваш ту дорад он қадри роҳат

دل از خط بناگوش تو دارد آنقدر راحت

Ки тӯфони дидаеро домани соҳил ба чанг уфтад

که طوفان دیده ای را دامن ساحل به چنگ افتد

Набошад тоби ғурбати нозпрўрдони гулшан ро

نباشد تاب غربت نازپروردان گلشن را

Ки гул бар гӯшаи дастори зуд аз об ва ранг уфтад

که گل بر گوشه دستار زود از آب و رنگ افتد