Хори носозсти буии гул ба пероҳани туро
خارِ ناسازست بویِ گل به پیراهن ترا
Чун занами густохи дасти аҷз дар домани туро ?
چون زنم گستاخ دستِ عجز در دامن ترا؟
Партави хуршедро ойӣна расво ме кунад
پرتو خورشید را آیینه رسوا میکند
Чун ниҳон аз дида ҳо созад дили равшани туро ?
چون نهان از دیدهها سازد دلِ روشن ترا؟
Бас ки серобаст домонати зи хӯни ошиқон
بس که سیراب است دامانت ز خونِ عاشقان
Ҷӯй хӯн гардад , занамгар даст дар домани туро
جویِ خون گردد، زنم گر دست در دامن ترا
Оҳи мазлӯмон чаҳ созад бо ту эй бидодгар ?
آهِ مظلومان چه سازد با تو ای بیدادگر؟
Каз дил сахтаст дар зери қабои ҷавшани туро
کز دلِ سخت است در زیر قبا جوشن ترا
Бас ки шуд маҳви тани симинат эй Юсуфи лақо
بس که شد محوِ تنِ سیمینت ای یوسف لقا
Брнёид аз гиребони буии пероҳани туро
برنیاید از گریبان بوی پیراهن ترا
Барнаме ояд касе бо дўрбоши нози ту
برنمیآید کسی با دورباشِ ناز تو
Партави хуршед барме гардад аз равзани туро
پرتو خورشید برمیگردد از روزن ترا
Бар фақирони бастае роҳи савол аз саркашӣ
بر فقیران بستهای راهِ سؤال از سرکشی
Бастаи баргардади даҳони мӯр аз хирмани туро
بسته برگردد دهانِ مور از خرمن ترا
Зулфро даст нигорин мекунад бӯсиданаш
زلف را دستِ نگارین میکند بوسیدنش
Бас ки хӯн бегуноҳонаст бар гардани туро
بس که خونِ بیگناهان است بر گردن ترا
Барқи ъолмсўзро тасхир кардан мушкил аст
برقِ عالمسوز را تسخیر کردن مشکل است
Чун шавад соиб ба афсуни монеъ аз рафтани туро ?
چون شود صائب به افسون مانع از رفتن ترا؟