Чашми маст ёр шуд махмур ва мадҳушем мо

چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ما

Бода аз ҷӯш нишот афтод ва дар ҷӯшем мо

باده از جوش نشاط افتاد و در جوشیم ما

Нолаи мо ҳалқа дар гӯш иҷобат ме кашад

ناله ما حلقه در گوش اجابت می‌کشد

Каз саҳархезони он субҳ биногвашем мо

کز سحرخیزان آن صبح بناگوشیم ما

Қатра ашкем бо оворагеи ҳам корвон

قطره اشکیم با آوارگی هم کاروان

Дар канори чашм аз хотир фаромӯшем мо

در کنار چشم از خاطر فراموشیم ما

Фитнаи сад анҷуман , ошӯби сад ҳангома ем

فتنه صد انجمن، آشوب صد هنگامه‌ایم

Гар ба зоҳир чун шароб куҳна хомӯшем мо

گر به ظاهر چون شراب کهنه خاموشیم ما

Бетаъаммул чун арақ бар рӯй хубон май дуюм

بی تأمل چون عرق بر روی خوبان می‌دویم

Чун каманди зулф , густох бар ва дӯшем мо

چون کمند زلف، گستاخ بر و دوشیم ما

Пайкар мо мекунад шамшерро дандонаи дор

پیکر ما می‌کند شمشیر را دندانه‌دار

Дар либос аз ҷавҳари зотӣ зира пӯшем мо

در لباس از جوهر ذاتی زره پوشیم ما

Кор равған мекунад бар оташи мо оби теғ

کار روغن می‌کند بر آتش ما آب تیغ

Хӯн Мансурем , доим бар сар ҷӯшем мо

خون منصوریم، دایم بر سر جوشیم ما

Хирқаи дарвешии мо чун зира зер қабост

خرقه درویشی ما چون زره زیر قباست

Пеши чашми халқи зоҳирбини қбопўшими мо

پیش چشم خلق ظاهربین قباپوشیم ما

Номаи печидаро чун оби хондани ҳақи мост

نامه پیچیده را چون آب خواندن حق ماست

Каз сухани фаҳмони он лабҳои хомӯшем мо

کز سخن فهمان آن لبهای خاموشیم ما

Аз шароби мо раг хомӣаст соиби мавҷи зан

از شراب ما رگ خامی است صائب موج زن

Гарчи умрӣ шуд дарин майхона дар ҷӯшем мо

گرچه عمری شد درین میخانه در جوشیم ما

Хониш
ғзл шморҳ 280 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇